Μαρία Λαϊνά «Δ΄ Θριαμβικό» .✿.


Αν κάποτε πεθάνω,
μην ακούσεις ποτέ πως τάχα «κείμαι ενθάδε»:
εσύ θα με ‘βρεις στην αναπνοή του αγέρα
στο φευγαλέο, παιδικό χαμόγελο.

Αν κάποτε πεθάνω,
μη διαβάσεις ποτέ το όνομά μου σε πέτρα:
εσύ θα ξέρεις να μ’ ακούσεις στον αχό της άνοιξης
και στην επιμονή του ήχου της βροχής.

Αν κάποτε πεθάνω,
μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελείωσε:
σκέψου πως θα σε περιμένει,
σ’ άλλες αισθήσεις περιγράφοντας την ομορφιά σου.
.
🍂
Μαρία Λαϊνά «Δ΄ Θριαμβικό»
Από τη συλλογή Επέκεινα (1970)
🍂
✫¸.•°*”˜˜”*°•.✫✿ ✫✫¸.•°*”˜˜”*°•.✫ …✿

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

🌿 🌸 . . . Ορφικός Ύμνος στη Φύση . . . 🌸 🌿


Ω θεά φύση, μητέρα των πάντων, πολυμήχανη μητέρα,
επουράνια σεβαστή θεά που κτίζεις τα πάντα, βασίλισσα·
εσύ δαμάζεις τα πάντα, είσαι ακατανίκητη, εσύ κυβερνάς,
λάμπεις πολύ, είσαι η κυρία των πάντων, πάντοτε τιμημένη,
ο υπεράνω όλων θεός· είσαι αθάνατη, πρωτότοκη, πανάρχαιη,
και στους άνδρες παρέχεις δόξα· νυκτερινή, έχεις μεγάλη πείρα,
φέρνεις το φως, δύσκολα καθησυχάζεις, περπατάς αθόρυβα. Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Ευριπίδης – Ιφιγένεια η εν Αυλίδι 🌿 🌿


Καλότυχοι που χαίρονται τον έρωτα
με μέτρο
και σύνεση κρατούν
και τη γαλήνιά τους καρδιά
δεν την χτυπούν παραφορές
όταν διπλές τις σαϊτιές ο χρυσομάλλης Έρωτας
επάνω τους καρφώνει-
τη μια χαρά τετράκλωνη
την άλλη συμφορά!
Μη μου τη ρίχνεις της συμφοράς τη σαϊτιά
γλυκιά μου Αφροδίτη.
Ας μην είναι πανέμορφο της κλίνης μου το ταίρι
ας είναι ο πόθος μου γλυκός,
μεράδι ας έχω στις χαρές
κι ας λείπει το περίσσιο.
.
🌿
Ευριπίδης – Ιφιγένεια η εν Αυλίδι
.
Φωτογραφία: Τατιάνα Παπαμόσχου
.
🌿
Ταινία: Ιφιγένεια του Μιχάλη Κακογιάννη, 1977

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

✫✫ . . Άγγελοι . . ✫✫


Μετά φάνηκε ένας άγγελος, κι άλλος ένας, ένα κοπάδι αγγέλων
προχώρα εσύ, του είπαν κι εμείς θα σε προστατεύουμε
κι έφτασε να είναι προστατευμένος από αγγέλους.
Όλο το αόρατο γέμισε απ’ αυτούς
κάτι πλάσματα ευαίσθητα και κρυσταλλικά
που τα πίστευες κι εμφανίζονταν.
Η ψυχή μου έχει αγγέλους, σκέφτηκε εκείνος
μόνο εγώ δεν τους πίστευα
μα τώρα που ανακαλύπτω την ψυχή μου
βλέπω πως έχει αγγέλους κι από μένα
περιμένουν μόνο να τους δεχθώ
γι’ αυτό στέκουν σε κάποια απόσταση
δεν προχωρούν προς εμένα αν εγώ
δεν προχωρώ προς αυτούς. Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Λορέντζος Μαβίλης: Λήθη ..✿*¨*•.¸¸✿ 🍂


img_1288Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε
την πίκρια της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να ‘ναι!

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση·
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
α στάξει γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.

Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδι απ’ ασφοδίλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

Α δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι,
τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν·
θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν.
.
🍂
Λ. Μαβίλης – Τα ποιήματα 🌿
Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Oυράνη
.
🍂
Το ποίημα είναι σονέτο και δημοσιεύτηκε το 1899. O Μαβίλης καλοτυχίζει τους νεκρούς, γιατί έχουν πιει το νερό της λησμονιάς και δε θυμούνται τα βάσανα της επίγειας ζωής. Παράλληλα τους συγκρίνει με τους ζωντανούς που υποφέρουν, επειδή δεν μπορούν να λησμονήσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Το Σχέδιο του Σύμπαντος 🌸 ✿*¨*•♪♫•*¨*•.¸¸ ✿


img_1045… Και κει που καθόμουν κι έφτιαχνα σχέδια, μια μέρα ανακάλυψα πως μέσα μου υπήρχε ήδη ένα σχέδιο. Ήταν η πρώτη φορά που μου φανερώθηκε συνειδητά και το τσάκωσε η επίγνωση – ως τότε απλώς το ζούσα. Ζούσα ένα σχέδιο βαθύτερο από εμένα, ήμουν μέρος του, ήμουν ο πρωταγωνιστής του και κατάλαβα το σχέδιο με τον εξής τρόπο: Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

✿*゚ ‘゚・*.:。✿. «Νοσταλγία» .✿*゚ ‘゚・*.:。✿


img_1063«Τον θυμάμαι ακόμα.
Παράξενο πολύ,
γιατί όσο ένα ανοιξιάτικο σύννεφο έμεινε,
όσο χρειάζεται για να ειπωθεί ένα αντίο.
Υπέροχο μνημείο.
Διάχυτος σαν μυρουδιά,
απροσδιόριστος σαν το άπειρο,
βλέμμα σάμπως σ’ ατέλειωτη νύχτα.
Μπροστά μας ένα σταχτοδοχείο
όπου τινάζαμε μια τεφρωμένη ολοκλήρωση.
Το ρολόγι του σχεδίαζε με το χρόνο
κάποιο ξεκίνημα πικρό.
Και τότε εγώ
σήκωνα το ποτήρι
και πίναμε μαζί κάποιο σαλπάρισμα
ανάκατο με μια σιγή.
Στο χωρισμό μήτε αντίο
μήτε φιλί.» Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργος Ζελελίδης: Να αγκαλιάζεις τα όνειρά σου.. 🌿🌼


img_1026Να πηγαίνεις πάντα εκεί που θέλεις και όχι εκεί που σε πάνε και κυρίως εκεί που πρέπει. Μην κάνεις τα όνειρα σου ανεμοστρόβιλο, γιατί το μόνο που καταφέρνεις είναι να ζαλίζεσαι και να ξεχνάς ή να χάνεις την διαδρομή.
Δεν είναι εύκολο;
Το ξέρω, αλλά κι εσύ δεν είσαι για τα εύκολα. Εσύ είσαι για τα μεγάλα, τα σπουδαία, εκείνα τα όμορφα που τα σκέφτεσαι δειλά και δεν τολμάς να τα πραγματοποιήσεις. Περίμενε υπομονετικά την καταιγίδα να ξεθυμάνει και όσο διαρκεί αυτό, εσύ χάραξε την πορεία σου να είσαι έτοιμος. Μην βλαστημάς, γιατί συμβαίνει. Γίνεται έτσι, για να σου δώσει το χρόνο να προετοιμαστείς. Κοίτα το τέρμα του ονείρου σου, φαντάσου την διαδρομή και πλέξε τα θέλω σου πάνω στα πρέπει. Μην βιαστείς να πεις δεν μπορώ. Μπορείς. Σταμάτα να ακούς την φωνή μέσα σου και άκουσε εμένα. Σφίξε τις γροθιές σου και τόλμησε. Εξάλλου τι έχεις να χάσεις. Την μίζερη και ανιαρή ζωή σου; Αυτή για την οποία έχεις πέσει και δεν τολμάς να σηκωθείς; Φοβάσαι μην χαραμίσεις την ζωή σου με ανώφελη προσπάθεια; Μα δεν ξέρεις καν πόση είναι. Δεν είναι κρίμα να την χαραμίζεις γεμίζοντας την κλεψύδρα της αδράνειας; Δεν είναι πιο όμορφο να κάτσεις, να σχεδιάσεις την ζωή που θέλεις και ονειρεύεσαι από το να κλαις για το χθες; Αν μπορούσες να το αλλάξεις κι εγώ μαζί σου θα ήμουνα. Μα δεν μπορείς. Σπάσε τις αλυσίδες που σε κρατάνε και ξεκίνα να σχεδιάζεις εκεί που θέλεις να πας. Βάλε λίγο κέφι λίγο τραγούδι και μπόλικη τρέλα και ζήτησε για την ζωή σου το ακατόρθωτο. Κοίταξε το φεγγάρι! Είναι τόσο μακριά κι όμως εσύ το βλέπεις τόσο κοντά. Δεν νιώθεις πολλές φορές, πως αν τεντώσεις το χέρι σου θα το πιάσεις; Έτσι λοιπόν είναι και η ζωή σου αν το θελήσεις. Γιατί φιλαράκι μέχρι τώρα ζεις την ζωή που θέλησες. Αν σ’ αρέσει πάω πάσο. Αν όμως όχι, αντέδρασε. Άλματα πρέπει να κάνεις για να κερδίσεις τον χρόνο που έχασες. Κοίτα την κλεψύδρα πόσο αδυσώπητα αδειάζει και τρέχα.
Καλή πορεία φίλε μου και μην γυρίσεις ποτέ να κοιτάξεις πίσω… Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε