Μνήμη στα χέρια …..✽¸¸.•*`*•✽…..


Σήμερα είναι τα χέρια μνήμη.
Η ψυχή δεν θυμάται, πονάει
απ’ την τόση ανάμνηση. Αλλά στα χέρια
μένει η ενθύμηση εκείνου που κράτησαν. Συνέχεια

Advertisements
Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν! 🌸


Εδώ και 4-5 χρόνια, συναναστρεφόμενος με κόσμο σε διάφορες δημόσιες δραστηριότητες ή στην ιδιωτική μου θεραπευτική πρακτική, οι περισσότεροι γονείς μου έλεγαν το εξής: «Έχουμε προβλήματα με το παιδί. Μήπως πρέπει να το πάω σε ψυχολόγο;»

Από την αδρή λοιπόν κατεύθυνση που τους έδινα, ακούγοντας λίγα πράγματα, πρόσεξα ότι 9 στις 10 φορές τους έλεγα ότι σαν γονείς να κάνετε αυτό, εκείνο, και κατέληγα να τους λέω ότι το παιδί δεν χρειαζόταν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Αυτή η φράση καμπάνισε σιγά σιγά στο μυαλό μου, μάζεψε όλες αυτές τις θεραπευτικές εμπειρίες και γνώσεις που βρίσκονται πίσω από αυτό το βιβλίο και άνοιξε τον δρόμο για να γεννηθεί η άποψη ότι 9 φορές στις 10 τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Μιλώντας, βέβαια, πάντα για συνηθισμένα παιδιά, με συνηθισμένους γονείς, σε συνηθισμένες οικογένειες. Εκεί πέρα είναι κατά κανόνα θέμα ανατροφής και όχι θεραπείας. Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

Να φοβάσαι πάντα την απρόβλεπτη αντίδραση του δεδομένου ανθρώπου.


Είναι οι πιο δικοί μας άνθρωποι εκείνοι που θεωρούνται δεδομένοι,
απομυθοποιημένοι και εν τέλει καταποντισμένοι από την κατάφορη αδικία.

Είναι οι πιο δικοί μας άνθρωποι οι οποίοι,
εφόσον άγγιξαν την σφαίρα του οικείου,
έγιναν το απόλυτο δεδομένο στη ζωή μας.
Και ξέρετε κάτι;
Τα μεγαλύτερα λάθη τα κάνουμε με τους δικούς μας ανθρώπους.
Τους δεδομένους.
Τους πάντα εκεί. Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

Ο καθένας μας κουβαλάει μια διαταραχούλα… 😃


Είναι σημείο των καιρών ο αγαπημένος μας γιατρός να είναι ο ψυχολόγος κι αν δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα για συνεδρίες, μαζευόμαστε σε group therapy με τους φίλους μας κι αναλύουμε συμπεριφορές, κουσούρια κι ό,τι δυσνόητο μας συμβαίνει.
.
Δεν ξέρω, αν το έχετε αντιληφθεί, αλλά όλοι λίγο-πολύ την έχουμε μια διαταραχούλα. Δεν είναι κακό, απλώς μας παίρνει κάποιες δεκαετίες να την αποδεχτούμε και μαζί με τον εαυτό μας, ταλανίζουμε κι όποιον άνθρωπο εισέρχεται στη ζωή μας. Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργος Σεφέρης. «Το γιασεμί»


Είτε βραδιάζει
είτε φέγγει
μένει λευκό
το γιασεμί.

Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Hobart Huson – Πυθαγόρας 🌿


Πίστεψε ότι ο εαυτός σου είναι τρελός, αν αγνοείς τον εαυτό σου.
Θεώρησε τόσο τον έπαινο όσο και την επίπληξη από κάθε ανόητο άτομο γελοία.
Και όλη η ζωή ενός αμαθούς ανθρώπου είναι μια ντροπή.
Δεν υπάρχει μάτι όπως η αντίληψη · δεν υπάρχει τύφλωση όπως η άγνοια.
Δεν υπάρχει εχθρός σαν την αρρώστια: τίποτα τόσο τρομερό όσο ο θάνατος.
Ο άνθρωπος πρέπει, με όλα τα τεχνάσματα και τα μέσα που έχει στη διάθεσή του,
ν’αποφύγει και να εξαλείψει την αρρώστια από το κορμί του.
Και την αμάθεια από το μυαλό του.
Αν και φαίνεται εύκολο να γνωρίζεις τον εαυτό σου,
είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα τα πράγματα. […]
Και ποιος μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτό του,
αν δεν έχει Σοφία και κατανόηση ;
Αυτός που απλά ζει,
είναι όπως κάθε άλλο ανόητο και ασυναίσθητο πλάσμα.
Αλλά αυτός που γνωρίζει, είναι μέσα του θεϊκός. Συνέχεια

Posted in ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ | Tagged | Σχολιάστε

Osho 🍂 Αγάπη, Μοναξιά, Μοναχικότητα.


Υπάρχει κάτι που πρέπει να κατανοηθεί σε βάθος. Κάτι πολύ σημαντικό! Η αγάπη φέρνει πάντα μοναχικότητα και η μοναχικότητα φέρνει πάντα αγάπη. Ποτέ δεν πάνε χώρια! Οι άνθρωποι όμως νομίζουν ακριβώς το αντίθετο, δεν κάνουν κανέναν διαχωρισμό ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο λέξεις, «ΜΟΝΑΞΙΑ» και «ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ». Η μοναξιά είναι αρνητική κατάσταση, σημαίνει πως διψάς για τον άλλο, πως είσαι βυθισμένος στα σκοτάδια της απόγνωσης, πως είσαι φοβισμένος, πως αισθάνεσαι παρατημένος, πως δε σε χρειάζεται κανείς.
Η μοναξιά είναι πληγή!
Η μοναχικότητα είναι λουλούδι! Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

Δημήτρης Παπαδίτσας – Νυχτερινά · 1956


Ν’ ακούς πάντα
Ν’ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας
Ν’ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απ’ τον τοίχο
Ν’ ακούς το φυτό που τρίζει το πρωί, το μεγάλωμα της νύχτας στο δέρμα
Ν’ ακούς τον αγέρα στων πουλιών τα κόκαλα
Ν’ ακούς του πουλιού το δρόμο την αγάπη του σπιτιού του νερού το φως
Ν’ ακούς των ματιών τη δόνηση καθώς απ’ τον ορίζοντα γυρίζουν
Και ακινητούν σ’ άλλων ματιών την αιώρα
Ν’ ακούς της φωτιάς τον πανικό, του ζώου το θρήνο
Το άχυρο που καίγεται στον ήλιο
Τον ήλιο ν’ ακούς που δέρνεται απ’ το φέγγος της σταγόνας. Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε