Αναβλητικότητα: από τους μεγαλύτερους εχθρούς στη ζωή μας.


Αναβάλλουμε τη ίδια τη ζωή μας περιμένοντας.. Τι περιμένουμε; Την τέλεια δουλειά, τον τέλειο σύντροφο, περισσότερα χρήματα, πλουσιότερα υλικά αγαθά, τα πράγματα να ήταν λίγο ή περισσότερο διαφορετικά από ό,τι σήμερα: απαραίτητες προϋποθέσεις για να αισθανθούμε ικανοποίηση, χαρά. Και μέχρι να έρθουν, τι κάνουμε; Μάλλον μιζεριάζουμε σε αυτό που εμείς θεωρούμε χρήσιμο ή ακόμη και απαραίτητο για εμάς.
.
Και τι χάνουμε; Το «τώρα». Τις στιγμές του παρόντος. Το παρελθόν δεν ξαναγυρίζει, είναι σαν την ορμητική ροή του ποταμού, πηγαίνει μπροστά δυνατά, μόνο μπροστά.. Το μέλλον πάλι σαν να είναι φυλαγμένο σε επτασφράγιστο κιτάπι. Όμως, μας μένουν οι μοναδικές στιγμές του «τώρα», αυτής εδώ της στιγμής που μόλις έφυγε και δεν θα έρθει πίσω. Συνέχεια

Advertisements
Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | 2 Σχόλια

✿ . ✿ . . «Στη Μάνα μου» . . ✿ . ✿


Η μητέρα μου, η γαζία, το καναρίνι, έχουν σμίξει αχώριστα, αθάνατα μέσα στο μυαλό μου· δεν μπορώ πια να μυρίσω γαζία, ν’ ακούσω καναρίνι, χωρίς ν’ ανέβει από το μνήμα της –από το σπλάχνο μου- η μητέρα μου και να σμίξει με τη μυρωδιά τούτη και με το κελάδημα του καναρινιού. Συνέχεια

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργος Ζελελίδης. Το ημερολόγιο που θα αλλάξει τη ζωή σας για πάντα. ΙΙ


1 Φεβρουαρίου.

Ξέρετε, μου αρέσουν αυτές οι ευχές. Καλή εβδομάδα, καλό μήνα, καλή χρονιά.
Μου θυμίζουν μια αρχή. Ένα νέο ξεκίνημα. Άσχετα με το τι έχουμε πετύχει πιο πριν, είναι η δημιουργία μιας αφετηρίας. Ξέρετε, πολλές φορές εχω συνειδητοποιήσει το εξής παράλογο: Άνθρωποι που είναι καλά σε όλα τα επίπεδα, αν τους ρωτήσεις τι κάνουν, σου απαντάνε με εκείνο τον μίζερο τρόπο, καλούτσικα ή ας τα λέμε καλά. Άνθρωποι με τεράστια προβλήματα αντίθετα σου λένε στο ίδιο ερώτημα: Δόξα τω Θεώ.
Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Οτι τα λόγια μας δεν συνάδουν με την πραγματικότητα. Τι είναι τα λόγια; Σκέψεις. Τι είναι οι σκέψεις; Η λογική του καθενός. ´Οταν λοιπόν λέω πως είναι καλύτερα να εμπιστευθούμε την καρδιά μας περισσότερο και λιγότερο την λογική, αυτό ακριβώς εννοώ. Δεν εννοώ, αν η καρδιά μας λέει να πηδήξουμε από έναν γκρεμό και η λογική λέει, όχι γιατί θα σκοτωθείς, να ακούσεις την καρδιά. Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | Σχολιάστε

Μάρω Βαμβουνάκη: Τα Αντίο. 🍂


Υπάρχουν κοντά μας άνθρωποι με ελαττώματα απογοητευτικά,
σου κρυώνουν την καρδιά, σε εκνευρίζουν.
Απομακρύνεσαι κάποτε, για να ησυχάσεις, να μην πικραίνεσαι,
να μη σε ταράζουν.
Κι ύστερα από ένα καιρό επιστρέφει μια νοσταλγία απροσδόκητη..
Γιατί σου λείπουν κάποια δικά τους που αγαπούσες, που χαιρόσουν σ’ αυτούς,
που σε τράβηξαν στην αρχή κοντά τους.
Και για ένα και μόνο, σημαντικό για την ψυχή σου, χάρισμα,
για μια χάρη τους, μια ομορφιά τους, για ένα τίποτα,
μπορεί να τους αναζητάς ισόβια και να υποβιβάζεις όλα τα ενοχλητικά τους.
Ο χρόνος και η απόσταση κρατούν ζυγαριές..
Τη σχέση μας δεν την καθορίζει μόνο η εγγύτητα,
την καθορίζει και η απόσταση, η σιωπή.
Τα αντίο.
.
🍁
.
Μάρω Βαμβουνάκη.
🍂
Η φωτογραφία μου από το Θέρισο Χανίων – Κρήτη.

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | 2 Σχόλια

Αρχίλοχος – Ποιήματα και θρύψαλα.


Καρδιά μου, αμήχανη καρδιά, πώς μπερδεύτηκες έτσι;
Περίπλοκη υπόθεση η δυστυχία. Συγκροτήσου.
Αποφάσισε την αιχμή σου, ισχυρίσου την ορμή σου
τρέξε την ετοιμότητά σου, στάσου την αντοχή σου.
´Οταν νικάς, μην ανοίγεσαι πολύ στην ικανοποίηση.
´Οταν νικιέσαι, μην κλείνεσαι τελείως στην απελπισία.
Συγκρατημένα. Συγκροτημένα.
Δυό τρεις κινήσεις είναι η ζωή.
Μάθε τις επιτέλους.
.
🌿
Αρχίλοχος – Ποιήματα και θρύψαλα.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 6 Σχόλια

Το παραμυθάκι. . 🌺


Έτσι
χωρίς ποτέ να μου διαβάσεις παραμύθια
όπως χωρίς σε μεγαλώσανε και σένα
σπαρτιάτικα – ενώ καλοπερνούν τα ψέματα
και ψέμα ότι τρέφονται με μέλανα ζωμό.
Τρέφονται με τις ανάγκες μας
ανώτερες κι από βασιλικό πολτό.

Σε νυχτωμένο δάσος σε άφησε ο ποιός
και συ δεν ρώτησες ποτέ κανένα παραμύθι
πως να διαφύγεις και από που.
Και μόνο φόβοι
δίνανε στους φόβους σου κουράγιο
εκεί αμετακίνητη να μένεις
στου ανέμου τα μουγκρίσματα
τη νύχτα όσο ξέσκιζε των δέντρων τα κλαδιά
τα ώτα και τα χρόνια. Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

🌸 . Οι μεταξένιες ψυχές . 🌸


Οι μεταξένιες ψυχές ξεφλουδίζουν τον θυμό τους ακούγοντας μουσικές.
Παίζουν με τον εαυτό τους κυνηγητό
ανάμεσα στα στενά υφασμένα δωμάτια μιας αράχνης
και δεν κατηγορούν κανέναν γι αυτό.

Μεθούν με την θλίψη, ριγούν με την υγρασία των ματιών,
τραγουδούν μέσα στο βαθύ ποτήρι μιας συγκινητικής αγκαλιάς
που δεν θα τους δοθεί ποτέ. Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 4 Σχόλια

🍁 Οι άνθρωποι με ευγένεια είναι οι πιο όμορφοι 🍂


Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σου απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν. Συνέχεια

Posted in ΓΕΝΙΚΗ | Tagged | 5 Σχόλια