Tag Archives: Ρίτσος

Γιάννης Ρίτσος – Το νεκρό σπίτι.


(Απ’ όλη τη φαμίλια απόμειναν μονάχα δυο αδελφές. Κι η μια τρελάθηκε. Φαντάστηκε πως το σπίτι τους είχε μεταφερθεί κάπου στην αρχαία Θήβα, ή, μάλλον, στο Άργος — σύγχυζε τη μυθολογία, την ιστορία και την ιδιαίτερη ζωή της, το παρελθόν … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 6 Σχόλια

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Σάρκινος λόγος»


Τι όμορφη που είσαι. Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω. Σου δέομαι: κρύψου· γίνε αόρατη για όλους· ορατή μόνο σ᾿ εμένα· καλυμένη απ᾿ τα μαλλιά ως τα νύχια των ποδιών με σκοτεινό διάφανο πέπλο διάστικτο απ᾿ τους … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιάννης Ρίτσος. «Το παράθυρο» (αποσπάσματα)


Κάθομαι εδώ στο παράθυρο, κοιτάω τους διαβάτες και κοιτάζομαι μές στα μάτια τους. Θαρρώ πως είμαι μια σιωπηλή φωτογραφία, μες στην παλαιά κορνίζα της, κρεμασμένη έξω απ’ το το σπίτι, στο δυτικό τοίχο, εγώ και το παράθυρό μου. Κοιτάζω κάποτε … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Γιάννης Ρίτσος: Εδώ πονά η σιωπή.


ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ Εδώ’ ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου. ώ εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις να προσέχεις. Εδώ πονά η σιωπή, πονάει η πέτρα κάθε δρόμου κι απ’ τη θυσία κι απ’ τη σκληρότητα του ανθρώπου. Εδώ μια … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 1 σχόλιο

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII 🌸


XVI Χαρά χαρά. Δε μας νοιάζει τι θ’ αφήσει το φιλί μας μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι. Αγγίξαμε το μέγα άσκοπο που δε ζητά το σκοπό του. Ο Θεός πραγματοποιεί τον εαυτό του στο φιλί μας. Περήφανοι εκτελούμε την … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Γιάννης Ρίτσος: Θερινό φροντιστήριο 🌿


Η νύχτα μας κοιτάζει μεσ’ απ’ τα φυλλώματα των άστρων. Όμορφη νύχτα, σιωπηλή. Θα ‘ρθει μιά νύχτα κι εμείς θα λείπουμε. Και τότε πάλι θα τραγουδάνε οι αραποσιτιές τ’ αρχαία τραγούδια τους, οι θερίστριες θα ερωτεύονται πλάι στα δεμάτια, κι … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Ρίτσος: Σημειώσεις στα περιθώρια του Χρόνου.. 🌿


Θολά τ’ αστέρια μες στη στέρνα, η στέρνα μες στη μέση της παλιάς αυλής, σαν τον καθρέπτη της κλεισμένης κάμαρας. Γύρω στη στέρνα κάθονται τα περιστέρια, άκρη άκρη στο φεγγάρι οι ασβεστωμένες γλάστρες, γύρω γύρω στην πληγή μας τα τραγούδια … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιάννης Ρίτσος – Να με θυμάστε –


Να με θυμόσαστε – είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να σας φέρω ψωμὶ και νερὸ και τριαντάφυλλα.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε