Tag Archives: Γκιμπράν

Kahlil Gibran: Ο Τρελός.


Με ρωτάς πως γίνηκα τρελός. Να το πως: Μιά μέρα, καιρό, καιρό πριν γεννηθούν πολλοί θεοί, ξύπνησα από βαθύ έναν ύπνο κι ανακάλυψα πως όλες μου οι μάσκες είχαν κλεφτεί – κι οι εφτά μάσκες που είχα φτιάξει και που … Συνέχεια

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | Σχολιάστε

🌿 Khalil Gibran: Οι εφτά Εαυτοί. 🌿


Στη σιωπηλότερη ώρα της νύχτας, καθώς έγερνα μισοκοιμάμενος, οι εφτά εαυτοί μου κάθησαν αντάμα και, ψιθυρίζοντας, έτσι κουβέντιαζαν: Πρώτος Εαυτός: Εδώ, σ’ αυτόν τον τρελό μέσα, κατοίκησα όλα μου ετούτα τα χρόνια, χωρίς άλλο να κάνω, παρά ν’ ανανεώνω τον … Συνέχεια

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | 4 Σχόλια

Kahlil Gibran: Το κάλεσμα του εραστή. ღ ✿¸¸


Που είσαι αγαπημένη; Μήπως σ’ εκείνο το μικρό παράδεισο, να ποτίζεις τα λουλούδια που σε κοιτάνε όπως τα βρέφη το στήθος της μάνας; ´Η μήπως στο δωμάτιό σου, όπου ο βωμός της αρετής στήθηκε προς τιμή σου και που σ’ … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Kahlil Gibran «Δάκρυα και Γέλιο» 🌿


Να μου χάριζαν όλους τους θησαυρούς του κόσμου, δε θα ‘δινα σ’ αντάλαγμα το γέλιο της καρδιάς μου. Μήτε θα ‘θελα, σπρωγμένος απ’ την αγωνία μου, να χάσω τα δάκρυά μου, για μιά άγονη ηρεμία. Κι ελπίζω, ολάκερη η ζωή … Συνέχεια

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | Σχολιάστε

Kahlil Gibran: Το τραγούδι της Βροχής και του Λουλουδιού 🌸


Τραγούδι της Βροχής. 🌂 Είμ’ ασημένιες κλωστές που ρίχνουν οι θεοί από τον ουρανό. Κι έπειτα με παίρνει η Φύση και στολίζει τα λιβάδια και τις κοιλάδες της. Είμ’ όμορφα μαργαριτάρια, που η κόρη της Αυγής ξερίζωσε από το στέμμα … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 3 Σχόλια

🌿🍁 Khalill Gibran: Για την Αγάπη, το Γάμο, τα Παιδιά 🍁🌿


Τότε η Αλμήτρα είπε: Μίλησέ μας για την Αγάπη. Κι εκείνος, ύψωσε το κεφάλι του κι αντίκρυσε το λαό, κι απλώθηκε βαθειά ησυχία. Και με φωνή μεγάλη είπε: ´Οταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μ’ όλο που τα μονοπάτια … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

🍁 Kahlil Gibran: Η Ζωή του ´Ερωτα 🍁


Άνοιξη. ´Ελα, αγαπημένη μου. Ας περπατήσουμε λίγο στους λόφους, γιατί έγινε νερό το χιόνι, και ξύπνησε η Ζωή, και πλανιέται στα βουνά και στους κάμπους. Θ’ ακολουθήσουμε της Άνοιξης τα πατήματα μέχρι τα μακρινά λιβάδια, και θ’ ανεβούμε στις βουνοκορφές … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 4 Σχόλια

Kahlil Gibran «Η φιλόδοξη βιολέτα»


Υπήρχε μία ωραία κι ευωδιαστή βιολέτα που ζούσε ήσυχα ανάμεσα στους φίλους της και κουνιόταν χαρούμενα ανάμεσα στα άλλα λουλούδια, σ’ έναν μοναχικό κήπο. Ένα πρωί, όταν το στέμμα της ήταν στολισμένο με δροσοσταλίδες, σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε … Συνέχεια

Posted in ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ | Tagged | 1 σχόλιο