Category Archives: ΠΟΙΗΣΗ

Μνήμη στα χέρια …..✽¸¸.•*`*•✽…..


Σήμερα είναι τα χέρια μνήμη. Η ψυχή δεν θυμάται, πονάει απ’ την τόση ανάμνηση. Αλλά στα χέρια μένει η ενθύμηση εκείνου που κράτησαν. Advertisements

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργος Σεφέρης. «Το γιασεμί»


Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Δημήτρης Παπαδίτσας – Νυχτερινά · 1956


Ν’ ακούς πάντα Ν’ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας Ν’ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απ’ τον τοίχο Ν’ ακούς το φυτό που τρίζει το πρωί, το μεγάλωμα της νύχτας στο δέρμα Ν’ ακούς τον αγέρα … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργης Μανουσάκης ~ Ποίηση ~


Κοινωνός Αιωνιότητας Η σιωπή του γραφείου μου είναι μια βοερή σιωπή. Το βράδυ όταν ανάψω τη λάμπα μαζεύονται γύρω ἀπ’ το φως της οι ήρωες των βιβλίων χλομοί καί ωραίοι μ’ ένα χαμόγελο λύπης. Κι ἐγώ αφήνομαι να βυθιστώ στο … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Λεωνίδας Κακάρογλου – Η μυρωδιά του χρόνου.


Δεν θέλω να γυρνώ στο σπίτι αργά το βράδυ Όχι γιατί κανείς πια δεν με περιμένει Αλλά όταν ξεκλειδώνω την πόρτα Και ψαχουλεύω το διακόπτη ν’ ανάψω το φως Φοβάμαι μέσα στο σκοτάδι Μήπως κι αγγίξω τα χέρια μου Που … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Ηλίας Κεφάλας . ✿ . Προτροπές . ✿ .


Διάφανος να είσαι. Σαν τη σταγόνα Της βροχής που κρέμεται Στη λαμπερή απόληξη των φύλλων. Γυμνός και τόσο καθαρός. Όπως αστέρι Και κρύσταλλο που το χτυπά η αντηλιά. Γι’ αυτό – προτού να ‘ρθεις – ρωτώ και πάλι : Είσαι … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Το τρυφερό και επικίνδυνο πρόσωπο του έρωτα 🍁


Το τρυφερό και επικίνδυνο πρόσωπο του έρωτα Μου εμφανίστηκε ένα βράδυ μετά από μια μεγάλη μέρα Ήταν ίσως ένας τοξότης με το τόξο του Ή ένας μουσικός με την άρπα του. Δεν ξέρω πια Δεν ξέρω τίποτα Ό,τι ξέρω είναι … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Νεκταρία Μενδρινού: Κοχύλια από χρόνο . . .✿•*¨`*•.¸🦋✽✿•*¨`*•.


Θα ‘θελα μια δεύτερη νιότη μαζί σου, τα ίδια λάθη πάλι να κάνω∙ δεύτερη τρίτη χιλιοστή όσο να απογοητευτεί ο χρόνος, να παραιτηθεί . . Νεκταρία Μενδρινού – Όσο

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε