Category Archives: ΠΟΙΗΣΗ

Χάρης Βλαβιανός – Απλά μαθηματικά.


Πέρυσι γιορτάσαμε μαζί τα γενέθλιά μας. Η τούρτα ήταν στολισμένη με εκατό κεριά. Αυτό δεν θα συμβεί ξανά. Το άθροισμα των ηλικιών μας θα αυξάνεται κάθε χρόνο κατά δύο αριθμούς. Σε δώδεκα μήνες θα γίνουμε εκατόν δύο, στους επόμενους δώδεκα, … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Λεωνίδας Κακάρογλου – Το Μενταγιόν.


Το σπίτι σου παραμονεύω Παντού σκοτάδι Εσύ θα λείπεις Ξεκλειδώνω για να μυρίσω λίγο από σένα Μα το σπίτι άδειο Ούτε έπιπλα Ούτε κουρτίνες Ούτε μυρωδιά Έφυγαν όλα, κι έφυγες μαζί τους Και τώρα τι θα το κάνω το κλειδί … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Μνήμη στα χέρια …..✽¸¸.•*`*•✽…..


Σήμερα είναι τα χέρια μνήμη. Η ψυχή δεν θυμάται, πονάει απ’ την τόση ανάμνηση. Αλλά στα χέρια μένει η ενθύμηση εκείνου που κράτησαν.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργος Σεφέρης. «Το γιασεμί»


Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί.

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια

Δημήτρης Παπαδίτσας – Νυχτερινά · 1956


Ν’ ακούς πάντα Ν’ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας Ν’ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απ’ τον τοίχο Ν’ ακούς το φυτό που τρίζει το πρωί, το μεγάλωμα της νύχτας στο δέρμα Ν’ ακούς τον αγέρα … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Γιώργης Μανουσάκης ~ Ποίηση ~


Κοινωνός Αιωνιότητας Η σιωπή του γραφείου μου είναι μια βοερή σιωπή. Το βράδυ όταν ανάψω τη λάμπα μαζεύονται γύρω ἀπ’ το φως της οι ήρωες των βιβλίων χλομοί καί ωραίοι μ’ ένα χαμόγελο λύπης. Κι ἐγώ αφήνομαι να βυθιστώ στο … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Λεωνίδας Κακάρογλου – Η μυρωδιά του χρόνου.


Δεν θέλω να γυρνώ στο σπίτι αργά το βράδυ Όχι γιατί κανείς πια δεν με περιμένει Αλλά όταν ξεκλειδώνω την πόρτα Και ψαχουλεύω το διακόπτη ν’ ανάψω το φως Φοβάμαι μέσα στο σκοτάδι Μήπως κι αγγίξω τα χέρια μου Που … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | Σχολιάστε

Ηλίας Κεφάλας . ✿ . Προτροπές . ✿ .


Διάφανος να είσαι. Σαν τη σταγόνα Της βροχής που κρέμεται Στη λαμπερή απόληξη των φύλλων. Γυμνός και τόσο καθαρός. Όπως αστέρι Και κρύσταλλο που το χτυπά η αντηλιά. Γι’ αυτό – προτού να ‘ρθεις – ρωτώ και πάλι : Είσαι … Συνέχεια

Posted in ΠΟΙΗΣΗ | Tagged | 2 Σχόλια