Να σ’ αγναντεύω θάλασσα…. 🐬


Σε ποιά θάλασσα,
ποιός ουρανὸς
σ’ έχει φιλήσει;
.
.
Γιώργος Θέμελης.
Σε ποιά θάλασσα.

Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη.
Γιατί έχει την όψη του ιδανικού. Και τ’ όνομά της είναι ένα θαυμαστικό.
Δε θυμάμαι το πρώτο αντίκρισμά της.
Χωρίς άλλο θα κατέβαινα από μια κορφή, φέρνοντας αγκαλιές λουλούδια.
Παιδί ακόμα, εσκεπτόμουν το ρυθμό του φλοίσβου της.
Ξαπλωμένος στην αμμουδιά, εταξίδευα με τα καράβια που περνούσαν.
Ένας κόσμος γεννιόταν γύρω μου.
Οι αύρες μου άγγιζαν τα μαλλιά.
Αστραφτε η μέρα στο πρόσωπό μου και στα χαλίκια.
Όλα μου ήταν ευπρόσδεκτα:
ο ήλιος, τα λευκά σύννεφα, η μακρινή βοή της.
.
.
K. Καρυωτάκης.
Το Εγκώμιο της Θαλάσσης.

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στον ύπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τα πουλιά στον αγέρα
Τις μέρες κολυμπούσαμε μέσα στις φωνές
και τα χρώματα
Τα βραδιά ξαπλώναμε κάτω απ’ τα δέντρα και τα σύννεφα
Τις νύκτες ξυπνούσαμε για να τραγουδήσουμε
Ήταν τότε ο καιρός τρικυμία χαλασμός κόσμου
Και μονάχα ύστερα ησυχία
Αλλά εμείς πηγαίναμε χωρίς να μας εμποδίζει κανείς
Να σκορπάμε και να παίρνουμε χαρά
Από τους βράχους ως τα βουνά μας οδηγούσε
ο Γαλαξίας
Και όταν έλειπε η θάλασσα ήταν κοντά ο θεός
.
.
Γιώργος Σαραντάρης
Άλλοτε η θάλασσα.

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα,
να μη χορταίνω απ’ το βουνό ψηλά
στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω
απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.

Να ναι χινοπωριάτικον απομεσήμερο,
όντας μετ’ άξαφνη νεροποντή
χυμάει μες απ’ τα σύννεφα θαμπωτικά γελώντας
ήλιος χωρίς μαντύ.

Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια,
οι κάβοι, τ’ ακρόγιαλα σαν μεταξένιοι αχνοί
και με τους γλάρους συνοδιά κάποτ’ ένα καράβι
ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί.

Ξανανιωμένα απ’ το λουτρό να ροβολάνε κάτου
την κόκκινη πλαγιά χορευτικά τα πεύκα,
τα χρυσόπευκα, κι ανθός του μαλαμάτου
να στάζουν τα μαλλιά τους τα μυριστικά.

Κι αντάμα τους να σέρνουνε στο φωτεινό χορό τους
ως μέσα στο νερό τα ερημικά χιονόσπιτα
κι αυτά μες στ’ όνειρό τους να τραγουδάνε, αξύπνητα καιρό.

Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά.

Ως να με πάρεις κάποτε, μαργιόλα συ,
στους κόρφους σου αψηλά τους ανθισμένους
και να με πας πολύ μακρυά απ’ τη μαύρη τούτη Κόλαση,
μακρυά πολύ κι από τους μαύρους κολασμένους.
.
.
Κώστας Βάρναλης.
Να σ’ αγναντεύω θάλασσα.

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

✲ ღ ✿¸¸.•*`*✲ ღ ✲

Οι φωτογραφίες μου: οι θάλασσες της Κρήτης μας.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Να σ’ αγναντεύω θάλασσα…. 🐬

  1. Kαλημέρα Έλενα
    Πάρα πολύ καλή η επιλογή σου με θέμα την Θάλασσα. Εξαιρετικές εικόνες υπέροχα ποιήματα, ότι πιο ελπιδοφόρο για ένα πρωινό Παρασκευής.Έτσι η Άνοιξη συνοδεύεται πάντα, με νέες ελπίδες και όνειρα, όσο κι αν ξέρουμε την δύσκολη εποχή μας και υποφέρουμε από αυτήν.
    Ένα όμορφο Σαββατοκύριακό αγαπημένη Έλενα να έχεις,να είσαι πάντα καλά.

    • Ο/Η Έλενα λέει:

      Καλησπέρα αγαπημένη μου φίλη..σ’ ευχαριστώ για την επίσκεψη.. 🌿
      Χαίρομαι για τα όμορφα συναισθήματα σου.. 🌺
      Καλό απόγευμα Παρασκευής, 🍃
      και ένα χαρούμενο Σαβατοκύριακο σου εύχομαι.. 🍒

  2. Ο/Η topakas λέει:

    Reblogged στις topakas.

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s