Χάρης Μελιτάς. «Η Διαθήκη»


imageΗ ΑΓΝΩΣΤΗ

Την πρόφτασε ξημέρωμα στη σκάλα.

Της λέει:
Καμιά γυναίκα.
Καμιά γυναίκα δεν μου έδειξε τη θάλασσα.
Του σεντονιού τις αμμουδιές
ακόμα το κορμί σου αυλακώνει.
Ας ήξερα τουλάχιστον
ποιο είναι τ’ όνομά σου.

Του λέει:
Όνειρο είναι.

imageΕΝΑΣ ΒΟΡΙΑΣ

Τα λόγια παραδόθηκαν στο κρύο.
Τα πλοία στην ομίχλη των καιρών.
Τα λάβαρα κρυφτήκανε στην άβυσσο του χρόνου.
Υπάρχει σωτηρία είχες πει.
´Ενας βοριάς
που θα ‘λυνε τα μάγια.
Που θ’ άφηνε ελεύθερο
το χρώμα των ματιών.
Που θα ‘κλεβε απ’ το θεριό
το μίτο της ελπίδας.
´Ενας βοριάς
που χάθηκες για χάρη του.
Αχάριστος.
Δεν φύσηξε ακόμη.

imageΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Βημάτιζε σκυφτός στην προκυμαία
πλάι στο μαύρο κρύσταλλο της θάλασσας
που ράγιζε στης νύχτας το αγιάζι.
Μόνο μην έρθει κι η βροχή, ευχήθηκε
τουλάχιστον πριν φτάσουμε στο σπίτι.
´Οπως συνήθως, συνέβη το αντίθετο.
Χοντρές ψιχάλες βάλθηκαν να βάψουν τα νερά
σε αποχρώσεις φωτεινών επιγραφών
απ’ τα μικρά καφέ της παραλίας.
Φτάνουμε, της ψιθύρισε. Μη σκιάζεσαι.
Σε λίγο θα σερβίρω το κρασί
και θα σου παίξω τη σονάτα που σ’ αρέσει.
Πέρασε το σακάκι του στον ώμο της
όμως εκείνο δεν την άγγιξε ποτέ
αγνόησε θαρρείς την παρουσία της
και πλάγιασε ανέμελο στο κύμα.
Βοήθεια, φώναξε απεγνωσμένα.
Άνθρωπος στη θάλασσα.
Πέτρινος κόσμος. Δεν τον πίστεψε κανείς.
Βούτηξε μόνος για να σώσει τη ζωή του.

imageΤΟ ΑΒΑΤΟ

Τη μάσκα μου μπορείτε να θαυμάσετε.
Εκτίθεται σε θέατρα σκιών
και σε μουσεία.

Τα λόγια μου μπορείτε να αγοράσετε.
Πωλούνται σε τιμές ελκυστικές
κάτω του κόστους.

Τη γεύση μου μπορείτε να μαντέψετε.
Παλιώνω σε κελάρι σκοτεινό
να ωριμάσω.

Τα ρούχα μου μπορείτε να μυρίσετε.
Αρώματα φοράω ακριβά
Επιταφίων.

Τις σκέψεις μου μονάχα μην αγγίξετε.
Το χέρσο ναρκοπέδιο του νου
με τις αλήθειες.

imageΥΠΕΡΒΑΣΗ

Κάποτε έγραψε ένα μεγάλο ποίημα.
Βραβεύσεις, δημοσιεύσεις
συνεντεύξεις και τα τοιαύτα.
Έκτοτε σώπασε οριστικά.
Μάταια πάσχιζε νύχτες ατέλειωτες
να ξεπεράσει μια φορά τον εαυτό του.
Στο τέλος, βέβαια, παρέδωσε τα όπλα.
Βγήκε στους δρόμους σφυρίζοντας.
Τουλάχιστον δεν φοβόταν τον θάνατο.
Είχε πεθάνει εδώ κι ένα ποίημα.


Χάρης Μελιτάς
Συλλογή: «Η Διαθήκη»
Εκδόσεις Μανδραγόρας 2013

imageΟ Χάρης Μελιτάς γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά έλκει την καταγωγή του από τα Κύθηρα. Αρχιτέκτων Μηχανικός του Ε.Μ.Π. και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης – Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Εξέδωσε 12 ποιητικές συλλογές, μια συλλογή διηγημάτων – όλα από τις εκδόσεις Μανδραγόρας – και την επίτομη Ιστορία της Τέχνης από τον Οργανισμό Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων-Ο.Ε.Δ.Β. Βραβεύτηκε στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό από πολλούς Πολιτιστικούς φορείς, Δήμους και Λογοτεχνικά Περιοδικά, για την Ποίηση, το Διήγημα και τα Χαϊκού. Παρουσιάζει Ποιητές σε Λογοτεχνικές Εταιρείες, Δήμους και στο Ποιητικό Συμπόσιο του Πανεπιστημίου Πατρών. Το έργο του παρουσιάστηκε στο 31ο Ποιητικό Συμπόσιο των Πατρών από τον Ποιητή και εκδότη του Μανδραγόρα Κώστα Κρεμμύδα, στον σύλλογο Φιλολόγων Θεσσαλονίκης από τον Ποιητή και Κριτικό Λογοτεχνίας Γιάννη Τζανή, στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών που πραγματοποιήθηκε το 2015 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και σε Λογοτεχνικά Σωματεία. Υπήρξε Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Μέλος της Επιτροπής Κρίσεως Νέων Μελών της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και ήδη Αν. Μέλος του Δ.Σ. του Κύκλου Ποιητών. Έργα του δημοσιεύονται σε Λογοτεχνικά Περιοδικά και sites και περιλαμβάνονται σε Ποιητικές Ανθολογίες.

Στίχους του έχουν μελοποιήσει οι μουσικοσυνθέτες Μαρινάκης, Καλαϊτζόγλου, Φουντούλης, Αμπαζής και Γαλίτης, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε το cd «Της αγκαλιάς το Λιμάνι», σε μουσική και ερμηνεία των εκλεκτών συνθετών Αδελφών Καραβιώτη και στίχους δικούς του.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Χάρης Μελιτάς. «Η Διαθήκη»

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    .✿*¨*•♪♫•*¨*•.¸¸ ✿•*¨`*•.¸

    Θαυμάζω τις αφίσες στο μετρό
    που σε καλούν στης πόλης τα θεάματα
    σειρήνες ποθητές σε κάθε στάση.
    Τι όπερα, τι πρόζα, τι χορός
    τι μουσικές εξαίσιες που ξόρκισαν τον χρόνο.
    Εκπέμπουν μιαν αλλόκοτη γητειά
    σβήνουν τα φώτα ξαφνικά της βιοπάλης
    κι όπως σφαλίζουνε οι πόρτες του συρμού
    αισθάνομαι πως τώρα θ’ ακουστεί
    τρίτο κουδούνι ν’ αναγγείλει στο κοινό
    τη μυστική παράσταση που αρχίζει.
    Θαυμάζω τις αφίσες στο μετρό
    τα σχέδια, τα χρώματα,το ύφος
    προπάντων όπως βλέπω στα ψιλά
    τις ειδικές τιμές για τους ανέργους.

    .✿*¨*•♪♫•*¨*•.¸¸ ✿•*¨`*•.¸

    Χάρης Μελιτάς

    AΦΙΣΟΡΑΜΑ

    από τη συλλογή ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ

    ***************

    Μάταια ψάχνουν
    τις πέτρες στα νεφρά μου.
    Χτίζω την καρδιά.

    ………..

    Υπέρηχος

    Χάρης Μελιτάς

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    Το κελί

    Θα σας μιλήσω ανοιχτά. Μέχρι προχθές
    παράπονο δεν είχα στο κελί μου.
    Εντάξει, είναι λίγο σκοτεινό
    θαμπώνει ο φεγγίτης εκεί πάνω
    οι βέργες κομματιάζουν την πανσέληνο
    κι ένα πουλί δέν φάνηκε στα χρόνια.
    Μα ποιος μετράει τέτοιες λεπτομέρειες
    μπροστά στ’ αξεσουάρ που μου παρέχει;
    Μικρόφωνο, τηλέφωνο, κουμπιά
    σοφές αριθμομηχανές, επίπεδες οθόνες.
    Μπορώ να δω τα πάντα από δω.
    Τις εκτελέσεις, τα μαρτύρια, τις φωτιές
    τα μαχαιρώματα, τα κόκκινα σημάδια.
    Μεγάλο πράγμα η τεχνολογία.
    Το αίμα κατακλύζει το κελί
    στιγμές φαντασιώνομαι πως είναι το δικό μου.

    Θα σας μιλήσω ανοιχτά. Μέχρι προχθές
    παράπονο δεν είχα στο κελί μου.
    Έλεγα πως μπορώ να πολιτεύομαι
    να ερωτεύομαι, να ζω
    να εκπαιδεύομαι
    να περιμένω βολεμένος τη σειρά μου.
    Μέχρι που χθες το βράδυ ανακάλυψα
    ότι η πόρτα του δεν ήταν κλειδωμένη.

    ✿•*¨`*•.¸(¯`v´¯)¸.•´*¨`*•✿ ♡

    Χάρης Μελιτάς
    από τη συλλογή Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου, 2015

    ✿•*¨`*•.¸(¯`v´¯)¸.•´*¨`*•✿ ♡

    Το υποβρύχιο

    Καμιά φορά η θάλασσα
    φτάνει μέχρι το σπίτι.
    Έτσι κι εγώ ξανοίγομαι
    στα πέλαγα της μνήμης.
    Κυλάω σε νερά ηδονικά
    λικνίζομαι σε κύματα ιδανικών ερώτων.
    Ώσπου μια κόκκινη πληγή
    ανεξιχνίαστη
    ματώνει τις φτερούγες των αφρών
    και πώς να κρατηθώ στην επιφάνεια;
    Στον άγρυπνο βυθό των ενοχών
    με σφραγισμένες μπουκαπόρτες
    καταδύομαι.

    ✿*¨*•.¸¸✿¸¸.•*¨*•✿¸¸.•*¨* ♡

    Χάρης Μελιτάς
    από τη συλλογή Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου, 2015

  3. Ο/Η Βαρουχάκη Στέλλα λέει:

    Όλα όμορφα !! Με την βοήθειά σου Ελένη γνώρισα τον Χάρη Μελιτά, κάθε ποίημά του και ένας υπέροχος πίνακας με χρώματα της ψυχής.

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s