~ 🍂 Η Ηρωίδα 🍂 ~


imageΈβγαινε κάθε νύχτα στη σκηνή
χόρευε με σημαία μια καλτσοδέτα
ήταν αρτίστα, ήταν περσόνα
φημισμένη κι είχε έναν πόθο κρυφό
– όπως όλα τ’ αφελή κορίτσια –
γύρευε κάποιον να την αγαπήσει για την ψυχή της
για την καρδιά της, για τον άνθρωπο που ήταν·
κατάφερε μέσα στον πανικό
να διαφυλάξει λιγάκι απ’ τον εαυτό της
σε μια ακρούλα, σ’ ένα συρταράκι
λιγάκι από κείνη, όλο τ’ άλλο το χάλασε.

Στην κολακεία ήταν ανέκφραστη
στις λέξεις αδιάφορη
στα δώρα απλώς καταδεκτική
τη συγκινούσε λιγάκι το χειροφίλημα
είχε δέκα εραστές σ’ ένα πρόσωπο κι ένα όνομα
τους φώναζε όλους Μάρκο
ήταν για πέντε απ’ αυτούς μητέρα
για τους υπόλοιπους κόρη τους.

Την έλεγαν Μαριάννα και χόρευε υπέροχα
είχε τα πιο καλλίγραμμα πόδια
μα φοβόταν λιγάκι το χρόνο
άλλαξε τ’ όνομα και το έκανε Μαρή
Μαριάννα δέχονταν να την πει μόνο ο ένας αγαπημένος
ο τρυφερός, ο άγνωστος Χ.

Κάποτε αρρώστησε – ελάχιστοι τη συμπαραστάθηκαν
ύστερα ωρίμασε – την έδιωξαν απ’ τη δουλειά
κράτησε κοντά της μόνο έναν σκύλο
και μια πόρνη φίλη.

Ξέπεσε. Επειδή είχε αρνηθεί να έχει μάνατζερ
ε, και κάποιες άλλες πονηρές προτάσεις
ήταν κι αμόρφωτη η κακομοίρα, στουρνάρι
μεγαλωμένη σε χωριό, χωριάτισσα,
τι να περιμένει;

Μια νύχτα έσπασε τον κουμπαρά της
βρήκε μέσα πέντε δεκάρες
μαγείρεψε μια πατάτα
την έφαγε νύχτες δύο.

imageΜια άλλη νύχτα αποφάσισε ν’ αυτοκτονήσει
μα δεν έκοβε το μαχαίρι ούτε φρούτα
– πόσο μάλλον φλέβα –
έφτυσε, έβρισε, ούτε για μια αυτοκτονία της προκοπής
δεν ήταν πια ικανή.
Ύστερα, αν πέθαινε, αν το έγραφε δεν το έγραφε κάποια εφημερίδα
ίσως στα ψιλά
είχε στα ψιλά γράμματα περάσει.

Κει πάνω τη βρήκε η ποίηση
σαν μια μπότα – την πάτησε πιο κάτω
ξεκίνησε να διαβάζει τους καταραμένους
μετά τους τρισκατάρατους
τους γκρίζους, άλλοτε τους μαύρους
ενίοτε τους λευκούς – μπέρδεψε τα χρώματα
δεν πήγαινε καλά, όλοι το έλεγαν
περίμεναν πως μια μέρα θα κατρακυλήσει
– άκουσον άκουσον –
ποίηση θα έγραφε.

Έξω απ’ το μικρό της σπίτι πάντως
παραμόνευαν δυο περιστέρια
το ένα μαύρο, το άλλο άσπρο
και δύο κοράκια, το ένα άσπρο
καυγάδιζαν με τις μύτες τους
πιο με το μέρος του θα την πάρει.

Μια άλλη νύχτα πάλι προσπάθησε να φύγει
μ’ ένα ξυράφι αυτή τη φορά
μα είπε πως έκανε δοκιμή – να δει αν κόβει
ήθελε να δει τι χρώμα είχε το αίμα της
ήθελε να το διαβάσει
μα το αίμα σιωπηλό ήταν.

Πάλεψε πολύ στη μοναξιά της και δεν φαίνονταν να τα καταφέρνει
μα κάποια μέρα – σαν κάποιος να τη λυπήθηκε
της πρόσφερε μια δουλειά – σ’ ένα καμπαρέ κι αυτή τη φορά
δεύτερης όμως ποιότητας και με λιγότερες απολαβές
θα έδειχνε μόνο ως ψηλά τα πόδια της, τίποτ’ άλλο
σαν μια γλάστρα
πιο αποκαλυπτική
και τι να κάνει, το δέχτηκε.

Είχε πάντοτε την κρυφή επιθυμία
κάποιος να την αγαπήσει για την ψυχή της
για τον άνθρωπο που ήταν
μα τώρα δεν είχε και τίποτ’ άλλο ν’ αγαπηθεί
και την αγάπησε ένας γι’ αυτό που ήταν
και λιγάκι για κάτι ακόμα λιγότερο
λιγάκι πιο βαθιά, όπως το ήθελε
απ’ το δικό του μέσα τη βρήκε
την έσωσε, εκπληρώθηκε,
δεν έζησε μάταια.

imageΜα μια μέρα άκουσε μια νεαρή
– που τώρα έπαιρνε το δρόμο τον κακό –
να λέει σ’ έναν πελάτη, αγάπησέ με
όπως είμαι, μαζί με τη ματαιοδοξία μου.
Πιο καπάτσα αυτή, θα έκανε καριέρα.

Όμως στον κόσμο που ζούσε διαρκώς άκουγε να λένε
αγάπησέ με γι’ αυτό που είμαι, όχι γι’ αυτό που φαίνομαι
προφανώς, κάτι είχαν κρύψει που άξιζε την αγάπη
ενώ το άλλο, ούτε κι οι ίδιοι το είχαν σ’ εκτίμηση
ούτε που πίστευαν πως εκείνο, το άλλο, που φαίνονταν
άξιζε μερικές δεκάρες – τον κόπο μαζί του ν’ ασχοληθείς.
Το είχαν μόνο για να τους έχει
να το πηγαίνουν να το φέρνουν, μα ούτε κι οι ίδιοι το συμπαθούσαν·
το καλό λοιπόν ήταν παραμέσα.

Αυτό που έλεγαν – ακόμα κι αν δεν τ’ ομολογούσαν, ήταν:
αγάπησέ με παραμέσα με το παραμέσα σου
αγάπησε το καλό μου με το καλό σου
άσε το εγώ μου άσε το εγώ σου
αυτά μη τα συνερίζεσαι, άσε τα παραμέσα μας ν’ αγαπηθούν
ας τα δώσουμε την άδεια, κι ίσως κι εμάς να μας σηκώσουν.

Η Μαρή – όπως είναι το καλλιτεχνικό της –
δεν κατάλαβε τελικά πολλά πράγματα για τη ζωή
ούτε γιατί είναι έτσι όπως είναι
πέθανε όμως μια νύχτα ευτυχισμένη
δυο τρεις άνθρωποι γύρω της έκλαιγαν
ένας λιγάκι τη χειροκροτούσε
είχε και μερικές λάμπες να φέγγουν
σαν σε σκηνή, σαν σε παλάτι, σαν κάτι σε βασίλισσα να ήταν
και λίγο χρυσό σε μια καδένα στο λαιμό της
και το ένιωθε πως έτσι ήταν.
Δεν το έζησε όλο το έργο, δεν το χόρτασε
γεύσεις του πήρε μονάχα
τσίμπησε κι απ’ εδώ, τσίμπησε κι απ’ εκεί
χάρηκε, κουτσοχάρηκε, γέλασε, ψευτογέλασε
έκλαψε, ψευτοέκλαψε
μα κάποια στιγμή ήρθε ο χάρος
έπεσε η αυλαία, χαιρέτισε, είπε αντίο
με λίγη λύπη, με λίγη νοσταλγία
τα μάτια της έκλεισε.

«Καλά ήταν ακόμα κι έτσι»,
είχε ψελλίσει στο βάθος της
είπε ένας παρευρισκόμενος.
«Για δες άθλος», ψέλλισε ένας άλλος
«ήταν λοιπόν μια ηρωίδα της ζωής
τι κρίμα, να περάσει κι αυτή έτσι».

Μια ηρωίδα λοιπόν, αυτό ήταν
λίγο χώμα, ένα μνήμα, λίγα μάρμαρα
αρκετά λουλούδια, μια ανάμνηση
κάποια δάκρυα
κι ύστερα χάθηκε
χάθηκε
χάθηκε
χάθηκε
μια ακόμα ηρωίδα.
από ανάμεσά μας·

έτσι, σαν καπνός να ήταν.

🌟
Κωνσταντίνος Κόλιος.
http://triala.blogspot.gr

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to ~ 🍂 Η Ηρωίδα 🍂 ~

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    «Είχε πάντοτε την κρυφή επιθυμία
    κάποιος να την αγαπήσει για την ψυχή της
    για τον άνθρωπο που ήταν…» ________________

    Πόσο όμορφο !
    Ωραιότατο κείμενο!

    Καλό απομεσήμερο Έλενα!

  2. Ο/Η Βιβή λέει:

    Καλησπερα Ελενακι μου, υπεροχο κείμενο ξεχωρίζει με όλη του την ομορφιά και τη ευαισθησία! !!!!Εκεί είναι η ομορφιά του ανθρώπου στην ψυχή του, αυτή πρέπει να αγαπάμε σαν σύντροφο ,σαν φιλο,σαν συνάνθρωπο !!!!!Και η Μαριάννα ήταν εκτός από ηρωίδα αλλά και» πανέμορφη»! !!!

  3. Ο/Η Έλενα λέει:

    Καλησπέρα αγαπημένες μου Μαρία και Βιβή..
    Σας ευχαριστώ..όντως ποίημα με ιδιαίτερη ευαισθησία 🌿

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s