🌻 Ο Δρόμος που δεν διάλεξα 🌻


imageΔυό δρόμοι διασταυρώθηκαν σ’ ένα χρυσαφένιο δάσος,
και προς λύπη μου και τους δυο τα πόδια μου να ταξιδέψουν δεν μπορούσαν
κι επί μακρόν εστάθηκα, καθώς ένας ήμουν ταξιδευτής μονάχος,
κι έστρεψα το βλέμμα μου στον πρώτο όσο να χαθεί στο βάθος
μέχρι εκεί που χάνονταν στα άγρια χόρτα που βλαστούσαν.

Ύστερα κοίταξα τον άλλον, εξίσου όμορφος κι εκείνος,
κι ίσως πιο πολλούς να είχε λόγους για να διαλεχτεί,
καθώς ζητούσε να περπατηθεί με το γρασίδι που ήτανε στρωμένος-
κι ας έδειχνε πως ως εκεί από περαστικών το πόδι πατημένος
όμοια ο κάθε τους φαινόταν νά ‘χει πια σχηματιστεί

image

και ισότιμα κι οι δυο ήρεμοι ανοίγονταν μπροστά μου στον πρωινό αέρα,
ντυμένοι φύλλα αγνά κι απάτητα από ανθρώπου μπότα.
Ω, εγώ φύλαξα τον πρώτο γι’ άλλη μέρα!
Κι όμως, καθώς γνώριζα πως ο ένας δρόμος σ’ άλλον σε πηγαίνει πέρα,
αμφέβαλλα αν ποτέ ξανά θα μ’ έφερνε η μοίρα μου εκεί σαν πρώτα.

Κι ένα λόγο θα πω μ’ αναστεναγμό λεγμένο
κάπου εποχές αμέτρητες παλιά:
Δυο δρόμοι διασταυρώθηκαν σε ένα δάσος χρυσισμένο..
Εγώ πήρα τον λιγότερο ταξιδεμένο..
Και αυτό ήταν που έκανε όλη την διαφορά..

image

Robert Frost – Ο Δρόμος που δεν διάλεξα.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s