Η Δίκη του Αιώνος – Τάσος Λειβαδίτης –


imageΣας παρακαλώ αφήστε με να περάσω
είμαι ο μοναδικός μάρτυς σ’ αυτή τη δίκη,
πρόκειται για το έγκλημα του αιώνος.
Βέβαια, όλα αυτά είναι υπερβολές της φαντασίας μου —
πως αλλιώς να δικαιώσω την ύπαρξη μου σ’ έναν ακατανόητο κόσμο.
Συνήθως τις περισσότερες ώρες μου τις περνώ στο ζωολογικό κήπο
και σκέφτομαι πράγματα τόσο θλιβερά,
που τα ζώα γρυλίζουν φοβισμένα –
τέλος, βγάζω το περίστροφο μου, το ακουμπώ στο μέτωπο μου και πυροβολώ
αλλά μ’ έχουν ξεχάσει κι οι σφαίρες μου φεύγουν προς τον ουρανό —
όπως θα φύγω κάποτε κι εγώ λυπημένος,
χωρίς να μάθω ποτέ ποιός είμαι.

imageΜια λυπημένη αναπνοή για την πουτάνα τη ζωή που μου χρεώσανε…
Θυμάσαι αλήθεια την μέρα που νιώσαμε άξαφνα
πως είχαμε αποτύχει στην ζωή μας
ίσως και να πεθάναμε τότε από πόνο, αλλά την ίδια στιγμή
απ΄ το βάθος κάποιου δρόμου ακούστηκε η ξεχασμένη
μελωδία της Ραμόνας
σαν να μην είχαμε ποτέ μεγαλώσει….
Μα τώρα είναι αργά, κλείσε την πόρτα, οι ξένοι ας μείνουν έξω
ήρθε ο καιρός της δοκιμασίας
και μ΄ αυτά που θα πεις θα σε κατηγορήσουν αύριο
άλλωστε το ρολόι του σταθμού χτύπησε τρεις:
η ώρα του αποχαιρετισμού. Ποιός έφευγε; Ποιός έμενε;
Και ποιός θα αποδώσει δικαιοσύνη;

. . .
Απόσπασμα από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη » Η δίκη του αιώνος »
Συλλογή ΄΄μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα ΄΄

image

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s