Guillaume Apollinaire «Η Γέφυρα του Μιραμπώ»


imageΚάτω από τη γέφυρα του Μιραμπώ, ο Σηκουάνας
κυλά με τους έρωτες μας·
Θα πρέπει άραγε συνέχεια να θυμάμαι
που η θλίψη πάντοτε την ευτυχία ακολουθεί;
Ας έρθει η νύχτα και το ρολόι ας χτυπά,
εγώ στη σκιά σου πάντα θα είμαι σκλάβος.

Χέρια σφιγμένα το ‘να στ’ άλλο, και με τα πρόσωπα κοντά,
καθ’ όσον εδώ αποκάτω
η γέφυρα παίρνει τη μορφή απ’ των χεριών μας το αγκάλιασμα
περνούνε τα νερά του πάθους μας του ατέρμονου
ας έρθει η νύχτα και το ρολόι ας χτυπά,
εγώ στη σκιά σου πάντα θα είμαι σκλάβος.

image

Και όπως αυτό το ρεύμα, το πάθος μας κυλά,
ο έρωτας μας κι αυτός περνά·
Η δριμεία ελπίδα δεν τολμά να εμφανιστεί
ακολουθεί του χρόνου το ρυθμό που τώρα αργοκινείται.
Ας έρθει η νύχτα και το ρολόι ας χτυπά,
εγώ στη σκιά σου πάντα θα είμαι σκλάβος.

Οι μέρες κυλούν μα εμείς ακόμα παλεύουμε
το χρόνο που χάθηκε να συγκρατήσουμε·
Ακόμα στου Σηκουάνα τα νερά
σκύβουμε ν’ αρπάξουμε την ήδη χαμένη ηχώ.
Ας έρθει η νύχτα και το ρολόι ας χτυπά,
εγώ στη σκιά σου πάντα θα είμαι σκλάβος.

Guillaume Apollinaire

Έρωτος ´Ωρα-Ποιητικό Ημερολόγιο
Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.

image

image

imageSous le pont Mirabeau coule la Seine
Et nos amours
Faut-il qu’il m’en souvienne
La joie venait toujours après la peine
Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Les mains dans les mains restons face à face
Tandis que sous
Le pont de nos bras passe
Des éternels regards l’onde si lasse
Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

image

L’amour s’en va comme cette eau courante
L’amour s’en va
Comme la vie est lente
Et comme l’Espérance est violente
Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Passent les jours et passent les semaines
Ni temps passé
Ni les amours reviennent
Sous le pont Mirabeau coule la Seine
Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure.

image

Under the Mirabeau bridge flows the Seine
And must it remind me of our loves?
Joy always comes after sorrow
Night comes, the bells ring
The days slip away and I remain

Hand in hand, we’re still face to face
Whereas under the bridge of our arms pass
Endless glances, the waves so weary
Night comes, the bells ring
The days slip away and I remain

image

Love slips away just like this running water
Love slips away just like life is short
And just like hope is brutal
Night comes, the bells ring
The days slip away and I remain

The days pass and the weeks pass
Neither time that has passed nor loves return
Under the Mirabeau bridge flows the Seine
Night comes, the bells ring
The days slip away and I remain.

image

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Guillaume Apollinaire «Η Γέφυρα του Μιραμπώ»

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    Φθινοπωρινό σονέτο

    Τα μάτια σου τα διάφανα σαν κρούσταλλο, μου λένε
    «Για σε, παράξενε εραστή, σαν τί να αξίζω τάχα;»
    Μείνε όμορφη και σώπα! Αυτή η καρδιά που όλα της φταίνε,
    εξόν απ’ την πρωτόγονη αθωότητα μονάχα,

    δε θέλει το σατανικό κρυφτό της να σου μάθει,
    λικνίστρα που το χέρι σου σε ύπνους βαθιούς με κράζει,
    ούτε το μαύρο θρύλο της που με φωτιάν εγράφη.
    Μισώ το πάθος κι η πολλή ξυπνάδα με κουράζει.

    Ας αγαπιόσαστε ήσυχα. Ο έρωτας στη σκοπιά του
    τεντώνει το μοιραίο του τοξάρι σκοτεινός.
    Ξέρω τί βρόχια στην παλιά, φυλάγει, αρματωσιά του.

    τρέλλα και φρίκη κι έγκλημα!- Χλωμή μου μαργαρίτα,
    τάχα δεν είσαι σαν κι εμέ ήλιος φθινοπωρινός,
    ω εσύ, που τόσο είσαι ψυχρή, λευκή μου Μαργαρίτα.

    …..
    Charles Baudelaire

    απόδοση: Γιώργος Σημηριώτης

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s