«Στην Αγάπη» 🌸


imageΦιλώ το σώμα σου που λαμπιρίζει
μέσα στα στάχυα όταν λικνίζονται
στον ορίζοντα της ψυχής..
προσμετρώντας της ωριμότητας το Φως..

Κι ο αγέρας,
αυτός ο τρυφερός σύμμαχος
της αύρας που περνά
ανάμεσα στο γήινο και το ουράνιο σύννεφο,
μυρίζει βροχή..
ταυτίζεται φυσώντας κι αναδεύοντας,
το δρόμο της καρδιάς.

Βλέπω τον ήλιο σου και ριγώ, ενώνομαι,
υπέρτατη δύναμη της ουσίας μου
και σε καλώ να καλύψεις τα μόρια,
που δομούν την αρχέγονη καταγωγή μου.
Μυρίζω την παρουσία σου,
στα όνειρα που πάλλονται, της προσμονής..

Χαϊδεύω την υφή σου,
στα χέρια που προσφέρονται, για να κρατήσουν..
Αγγίζω την καθαρότητά σου,
στα βλέμματα που απλώνονται, της αθωότητας..
Ανάσα της ζωής μου… Αγάπη !

Στέλλα Τεργιακή

Στέλλα Τεργιακή

Στέλλα Τεργιακή

 

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

16 Responses to «Στην Αγάπη» 🌸

  1. Ο/Η Στέλλα Τεργιακή ~~ Ποιήτρια - Ζωγράφος λέει:

    Έλενά μου, με συγκίνησες πολύ!!! Σ΄ευχαριστώ θερμά, απ’ τα βάθη της καρδιάς μου, για όλα !!!! Είσαι ένα ευαίσθητο πλάσμα, μια υπέροχη ψυχή που αφουγκράζεται το κάλλος, απ’ όπου κι αν προέρχεται και το εκφράζει … φιλτραρισμένο, μέσα απ’ την αγάπη της καρδιάς !!!! Να είσαι καλά και να έχεις στο δρόμο σου πάντα την έκφραση της Αγάπης !!!
    Στο ποίημά μου αυτό, απευθύνομαι … στην ίδια την Αγάπη, την Αγάπη ως οντότητα… και η αναφορά μου σ’ αυτήν … αφορά την ενέργειά της, την ουσία της, την υφή και το περιεχόμενό της … που εκφράζεται στον Όλον και στον Εαυτό εν δυνάμει…, και όχι μόνο την διαπροσωπική αγάπη … ! Η αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων είναι περιοριστική και δεν αφήνει την αγάπη να ανακυκλωθεί γι’ αυτό όταν λέω … «Φιλώ το σώμα σου που λαμπιρίζει κλπ» αναφέρομαι στο σώμα της Αγάπης, που λειτουργεί μετουσιώνοντας, όπου εκδηλώνεται !!!! Σ’ ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ !!!!!! Την αγάπη μου …

    • Ο/Η Έλενα λέει:

      Στέλλα μου σ’ ευχαριστώ πολύ γιά τα καλά σου λόγια..
      Γράφεις πολύ όμορφα..με τη πέννα της καρδιάς, της ομορφιάς και της ευαισθησίας..
      Αναμενόμενο εξ’ άλλου..αν κρίνει κανείς από την ποίησή σου..
      Θα συναντηθούμε και πάλι..σύντομα..εδώ..
      Να είσαι πάντα καλά, και να δημιουργείς..σ’ ευχαριστώ.. 🌿 🌸 🌿

      • Ο/Η Στέλλα Τεργιακή λέει:

        Εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ, Έλενά μου, που στόλισες τόσο όμορφα την ψυχή μου, μ’ αυτά σου τα λόγια και τις πράξεις της αγάπης σου!!!
        Ευγνωμονώ τη ζωή, που συνάντησε τους δρόμους μας ..
        Να είσαι πάντα καλά…
        και να κοσμεί την ψυχή σου αέναα, το φως της υπέροχης Αγάπης …

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    Η αγάπη αρχίζει όταν σπάζουν
    τα δάχτυλα
    και οι πτυχές των ενδυμάτων παλεύουν,
    όταν δεν είναι πια ούτε αναγκαίο
    μα ούτε περιττό
    το γήρας στα μάτια που διασταυρώνονται,
    όταν η πύλη των αναμνήσεων, είτε χαμηλή
    είτε ψηλή,
    ως το αίμα υποχωρεί.
    Η αγάπη αρχίζει όταν ο Θεός τελειώνει
    και όταν ο άνθρωπος πέφτει,
    καθώς τα πράγματα -υπερβολικά αιώνια-
    ξεκινούν κι εκείνα να φθείρονται,
    και τα σημάδια, τα στόματα και τα σημάδια,
    αλληλοδαγκώνονται
    όπου τύχει.
    Η αγάπη αρχίζει
    όταν το φως ραγίζει σαν
    νεκρός μασκαρεμένος
    πάνω σε μοιραία μοναξιά.
    Γιατί η αγάπη είναι απλά ετούτο:
    ο τρόπος της αρχής
    πεισματικά κρυμμένος
    πίσω από κάθε τέλος.

    …….
    “Η αγάπη αρχίζει”
    Roberto Juarroz

    ***** ❤

  3. Ο/Η Μαρία λέει:

    Πες μου τι ζητάς στους σταθμούς που αγάπησες
    ό,τι κι αν σου πουν οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά
    αν δεν προδωθείς απ’ τα χνάρια που άφησες
    δεν θα λυτρωθείς αν γυρίζεις στα λημέρια της πληγής.

    Τα ντουμάνια στου τρένου τις γραμμές
    σου δείχνουνε το χθες θες δε θες
    στα λιμάνια των φάρων οι ριπές
    ανάψανε φωτιές αχ μην κλαις.

    Αν χαθείς ξανά στης καρδιάς τον μαχαλά
    κάπου εκεί κοντά μεθυσμένη περιμένει μια σκιά
    βάλσαμο γλυκό θα ‘μαι δίπλα σου εγώ
    χάρτης που διψώ το μελάνι της πορείας σου να πιω.

    Τα ντουμάνια στου τρένου τις γραμμές
    σου δείχνουνε το χθες θες δε θες
    στα λιμάνια των φάρων οι ριπές
    ανάψανε φωτιές αχ μην κλαις.

  4. Ο/Η Μαρία λέει:

    Ποτέ μου δεν κατάλαβα
    τι κρύβεις στην ψυχή σου
    ποιον πόνο έχεις συντροφιά
    και δεν με θες μαζί σου.

    Ακούς φωνές που σου μιλούν
    και ψέμματα σου λένε
    αχ κοίτα λίγο πλάι σου
    δυο μάτια αλήθεια κλαίνε.

    Κλεμμένη ήταν η χαρά
    κλεμμένα τα φιλιά σου
    κλέψε την δόλια μου καρδιά
    να ‘ρθω κι εγώ κοντά σου.

    Τα μάτια μου δακρύσανε
    γι’ αυτό σ’αφήνω μόνο
    ποτέ μου εγώ δεν γνώρισα
    αγάπη δίχως πόνο.

    Κλεμμένη ήταν η χαρά
    κλεμμένα τα φιλιά σου
    κλέψε την δόλια μου καρδιά
    να ‘ρθω και εγώ κοντά σου.

  5. Ο/Η Βαγγέλης λέει:

    ‘Έτσι είναι όλες οι φυγές των ανθρώπων που ψάχνουν ένα απάγκιο για τη γυμνή ψυχή τους..
    Μια πορεία σ’ ένα δρόμο..
    Χωρίς όριο ταχύτητας.. Χωρίς σήματα να πληροφορούν για κλειστές στροφές, για αδιέξοδα, για γκρεμούς, για κατολισθήσεις..
    Αν είσαι πολύ τυχερός, μπορεί να συναντήσεις κάποιον εκεί, στην άκρη του γκρεμού, που ξεχάστηκε μαζεύοντας κυκλάμινα από τις σχισμές των βράχων..
    Αυτός μπορεί να σου δώσει την πληροφορία που ζητάς..
    Μπορεί να σε πάρει από το χέρι και να περπατήσετε μαζί στο δρόμο της επιστροφής..
    Άσε που θα χει μαζί του, έμπειρος αυτός, ένα παγούρι δροσερό νερό να βρέξεις τα ξεραμένα χείλη σου και να χαμογελάσεις χωρίς να ματώσεις..
    Πρέπει να είσαι όμως από τους πολύ τυχερούς..»
    ****************
    Απόσπασμα απο το βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη «Τι σου είναι η αγάπη τελικά»
    ****************

  6. Ο/Η Βαγγέλης λέει:

    Ανοίγω την πόρτα και φεύγω…
    και χάνομαι μεσ΄το σκοτάδι
    καλύτερα να τριγυρνάω
    στο δρόμο κι απόψε το βράδυ…
    Θυμώνω και άλλα δε δίνω
    και όλα τα θέλω δικά μου
    μα μόλις αρχίζω να πίνω
    σε βλέπω συνέχεια μπροστά μου…
    κι ακόμα θυμάμαι τα λόγια σου
    κι ακόμα θυμάμαι τα λόγια σου…

    Δεν σε ξέχασα ποτέ…
    και ακόμα σαγαπάω… ❤
    περπατάω στη βροχή
    και δεν έχω πού να πάω…

    Φοβάμαι τη μέρα που θα΄ρθει
    φοβάμαι κι αυτά που θα φέρει…
    πως θα΄ναι το χέρι μου άδειο
    χωρίς το δικό σου το χέρι…
    Κι αν τίποτα πια δεν μας δένει
    απόψε θα μείνω κοντά σου…
    μπορεί να μιλάμε σαν ξένοι
    μα πάλι θα πιω στην υγειά σου…
    γιατί λαχταράω τα μάτια σου..
    γιατί λαχταράω τα μάτια …

    Δεν σε ξέχασα ποτέ…
    και ακόμα σαγαπάω…
    περπατάω στη βροχή
    και δεν έχω πού να πάω…

  7. Ο/Η Στέλλα Τεργιακή λέει:

    Μαρία και Βαγγέλη, σας ευχαριστώ θερμά για τις αναρτήσεις σας, τόσο των ποιημάτων όσο και της υπέροχης μουσικής! Χαίρομαι πολύ που το ποίημά μου έγινε αφορμή, για μια όμορφη κι αληθινή συνάντηση … κάτω απ’ την σκίαση της άδολης Αγάπης !!!
    Να είστε κι οι δυό σας καλά και να έχετε πάντα στην ζωή σας, την παρουσία Της …
    Την αγάπη μου …

    • Ο/Η Βαγγέλης λέει:

      Σε ευχαριστώ Στέλλα και εγώ με την σειρά μου και πάντα δημιουργική με όμορφες σκέψεις !!!!

      • Ο/Η Στέλλα Τεργιακή λέει:

        Σ’ ευχαριστώ θερμά, από καρδιάς Βαγγέλη, για τις όμορφες ευχές σου !!! Να έχεις πάντα το φως της αγάπης στην ψυχή σου!

  8. Ο/Η Μαρία λέει:

    Κι εσύ να είσαι καλά Στέλλα, και πάντα δημιουργική!

    • Ο/Η Στέλλα Τεργιακή λέει:

      Σ΄ευχαριστώ πολύ, από καρδιάς Μαράκι μου!!! Την αγάπη μου και τις πιο θερμές μου ευχές να έχεις πάντα ανοδική πορεία ζωής και ψυχής !!!!!

  9. Ο/Η Βαγγέλης λέει:

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s