Τα «λάθη» που πρέπει να αγαπάμε..


imageΥπάρχουν στιγμές στη ζωή που θυμώνουμε με τις επιλογές μας. Οταν οδηγούμαστε σε αδιέξοδο, μετανιώνουμε πικρά εκ των υστέρων για όσα έγιναν, και ανακαλούμε από τη μνήμη μας όλα εκείνα τα «σήματα» κινδύνου που δήθεν αγνοήσαμε προχωρώντας σε αυτές.

Κλεινόμαστε στον εαυτό μας, τον τιμωρούμε που αφέθηκε στο «λάθος», νιώθουμε σαν τα μικρά παιδιά που παρασυρθήκαμε ενώ γνωρίζαμε, και που ακούσαμε τις προσταγές του αδύναμου συναισθηματικού εαυτού μας και όχι της μαθηματικής υπέρτατης λογικής που το «σφαλμα», το είχε «προαναγγείλει».
Τη στιγμή εκείνη κάνουμε συνεχές flash back στη μνήμη μας. Ανακαλύπτουμε πως ήταν ολοφάνερος ο «άλλος δρόμος», που δεν θα μας οδηγούσε στο στενάχωρο μονοπάτι, και που όλως τυχαίως φοβηθήκαμε τότε να διαβούμε γιατί έμοιαζε τόσο φωτεινός, και συνάμα σύντομος, για να συναντήσουμε την ευτυχία που αναζητούσαμε εναγωνίως.

Ο άλλος δρόμος που δεν διαβήκαμε αποκτά τότε «αξία» ανεκτίμητη. Ειναι ο δρομος με το σίγουρο «happy end» στο τέλος του, και με καμιά πατημασιά μας όμως πάνω του, ικανή να αμφισβητήσει τη σκέψη μας αυτή. Σκοπός εξάλλου είναι να τιμωρήσουμε το εγώ μας, να προάγουμε την αυτολύπηση ως στόχο, να βιώσουμε τη περίοδο θλίψης ως «συμμόρφωση » και παραδειγματισμό για το μέλλον.

Και αφού διαλύσουμε το εγώ μας από μόνοι μας, αφού η μιζέρια εγκατασταθεί για καλά μέσα μας, αφου νιώσουμε ότι αυτή μας αξίζει κιόλας, όταν δεν βρίσκουμε αλλο κενό χώρο για να γεμίσουμε με πόνο, ακολουθεί η περίοδος των «υποσχέσεων».
Το «ποτέ ξανά» είναι μια συνήθης υπόσχεση απέναντι όμως σε κάτι που ποτέ δεν μπήκαμε στο κόπο να αναλύσουμε και να καταλάβουμε στις σωστές του διαστάσεις και την πραγματική του προέλευση.

image

Βαφτίζουμε εύκολα μέσα στην σύγχυση τον εαυτό μας ανέραστο, δειλό, επιπόλαιο, μόνιμα με κάτι αρνητικό γιατί αυτό βολεύει.
Επιλέγουμε συνειδητά την «απόλυτη ακινησία» ως στάση ζωής και όχι την δράση. Μένοντας ακίνητοι, έχουμε την ψευδαίσθηση πως οι πιθανότητες να συναντήσουμε κάτι με «ταχύτητα» που θα μας συνθλίψει και πάλι είναι ελάχιστες. Η ζωή όμως κυλά, και η εντροπία θα μας παρασύρει και πάλι στο χάος, αν και βρισκόμαστε εν στάσει αποτελεί εξάλλου αυτό νόμο, απαράβατο της φύσης.

Είναι επιτέλους η ΩΡΑ να σταματήσουμε την αντιμετώπιση του εαυτού μας με αυτό τον τρόπο. ΔΕΝ του αρμόζει. ΔΕΝ μας ταιριάζει να τον βασανίζουμε. ΔΕΝ υπάρχει χρόνος για μικρότητες και αναβολές. Οφείλουμε να τον κοιτάξουμε επιτέλους κατάματα. Χωρίς ντροπές και χωρίς διαθλαστικούς φακούς που μεγεθύνουν και παραμορφώνουν τα προβλήματα.
Είναι ώρα να τον «ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ». Να τον πάρουμε από το χέρι σαν ένα μικρό παιδί, να μας πει την δική του ιστορία, το τι ονειρεύεται.
Να τον αγαπήσουμε πρωτίστως με τα «λάθη του», τις παρορμήσεις του. Να νιώσουμε υπερήφανοι για όσα δυνατά συναισθήματα βιώνουμε, γιατί αυτό είναι ΖΩΗ. Να τον δοξάζουμε που είναι τυχερός και ακούει την ΚΑΡΔΙΑ του, έστω και με περίεργο χτύπο μερικές φόρες να χτυπά… Είναι καλό το σημάδι αυτό και ειναι σίγουρα λάθος να μας τρομοκρατεί…
ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ…

Γιώργος Ευστρατόπουλος
Καθηγητής Φυσικής

Advertisements
This entry was posted in ΓΕΝΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Τα «λάθη» που πρέπει να αγαπάμε..

  1. Ο/Η iro λέει:

    Η ζωή είναι ευλογία!!!

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    Συνήθως παρηγορούμε τους άλλους και φροντίζουμε να τους ανακουφίζουμε, όχι όμως και τον εαυτό μας. Για τον εαυτό μας είμαστε μάλλον αυστηροί κριτές και τον φορτώνουμε τύψεις και ενοχές. Τον κατηγορούμε και τον χτυπάμε για «λάθη» που έκανε, και τον αφήνουμε να υποφέρει. Όμως πρέπει κάποια στιγμή επιτέλους να τον χαϊδέψουμε και να τον παρηγορήσουμε και να τον καταλάβουμε, και όπως γράφει πολύ σωστά ο φίλος Γιώργος….

    ….»Να τον αγαπήσουμε πρωτίστως με τα «λάθη του», τις παρορμήσεις του. Να νιώσουμε υπερήφανοι για όσα δυνατά συναισθήματα βιώνουμε, γιατί αυτό είναι ΖΩΗ. Να τον δοξάζουμε που είναι τυχερός και ακούει την ΚΑΡΔΙΑ του, έστω και με περίεργο χτύπο μερικές φόρες να χτυπά… Είναι καλό το σημάδι αυτό και είναι σίγουρα λάθος να μας τρομοκρατεί…»

    Πολύ αισιόδοξο άρθρο, μου άρεσε πολύ!

    ******** ❤

  3. Ο/Η Έλενα λέει:

    Κι εγώ με τη σειρά μου,
    σας ευχαριστώ όλους!! 🌸 🌿 😃

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s