Αφιερωμένο σε γυναίκα δωρήτρια πόθου και γαλήνης.


Αφού το θέλεις,
γυναίκα αρμονική κι’ ωραία,

έτσι καθώς ένα βράδυ του Μαϊού
ετοποθέτησες απλά κι’ ευγενικά
μιαν άσπρη ζωντανή γαρδένια
ανάμεσα στα νεκρά λουλούδια
μέσα στο παλιό — ιταλικό μου φαίνεται —
βάζο με παραστάσεις γαλάζιες image
τεράτων και χιμαιρών,

έλα,
πέσε στα χέρια μου,
και χάρισέ μου
— αφού το θέλεις —
τη θλίψη του πρασίνου βλέμματός σου
την βαθειά πίκρα των κόκκινων χειλιών σου
τη νύχτα των μυστηρίων
που είναι πλεγμένη μέσα στα μακρυά μαλλιά σου,
τη σποδό του υπέροχου σώματός σου..

Νίκος Εγγονόπουλος

ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΧΑΡΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΥΠΕΡΟΧΗ
ΔΩΡΗΤΡΙΑ ΠΟΘΟΥ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΗΣ.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Αφιερωμένο σε γυναίκα δωρήτρια πόθου και γαλήνης.

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    «όταν κοιμούμαι
    τα λουλούδια της αμασχάλης σου
    έρχονται
    και μου θωπεύουν
    όλο το κορμί
    και σαν ζωγραφίζω
    τότε
    έρχονται
    τα μάτια σου
    τα ωραία
    στην άκρια του χρωστήρα μου
    και σεργιανίζουν
    πάνω
    σ’ όλη την επιφάνεια
    του μουσαμά

    για να ξέρης :
    σ’ έχω κάνει αθάνατη»

    Η ΝΕΑ ΛΑΟΥΡΑ (απόσπασμα)

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s