~ Τα άσπρα πουλιά ~


Θά ‘θελα νά ‘μασταν αγαπημένη μου,
άσπρα πουλιά επάνω στον αφρό της θάλασσας!
Τη φλόγα του μετεωρίτη ν’ αποφεύγαμε,
προτού να ξεθωριάσει και χαθεί.
Κι η φλόγα του γαλάζιου άστρου, του εσπερινού,
κρεμάμενη στο χείλος τ’ ουρανού,
έχει ξυπνήσει στις καρδιές μας, αγαπημένη μου,
μια θλίψη που ίσως δε θα σβήσει.

Μιά αφύπνιση έρχεται απ’ εκείνους τους ονειροπόλους,
μες στη δροσιά, το κρίνο και το ρόδο.
Ω, μην ονειρεύεσαι, αγαπημένη μου, για κείνους,
τη φλόγα του μετεωρίτη που χάνεται,
ή τη φλόγα τ’ άστρου του γαλάζιου,
π’ αργεί να σμίξει με τη δροσιά που πέφτει.
Γιατί θα τό ‘θελα να μεταμορφωνόμασταν
σ’ άσπρα πουλιάimage
επάνω στον περιπλανώμενο αφρό:
Εγώ κι εσύ!

Την σκέψη μου σφυροκοπούν αμέτρητα νησιά,
και Δαναών ακρογιαλιές πολλές,
όπου ο Χρόνος σίγουρα θα μας ξεχνούσε,
κι η λύπη δε θα μας πλησίαζε άλλο πια.
Σε λίγο μακριά απ’ το ρόδο και το κρίνο
δεν θα μπορούσαμε ν’ αντέξουμε τις φλόγες.
Ασπρα πουλιά να είμασταν, αγαπημένη μου,
επάνω στον αφρό της θάλασσας να πλέαμε!

William Butler Yeats

Ο Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς (1865-1939) θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αγγλόφωνους ποιητές του 20ού αιώνα. Μέσα από το πολυεπίπεδο έργο του έχει καταφέρει να συνδυάσει το ρεαλισμό με την αγάπη, τον έρωτα και τους μύθους της Ιρλανδίας που είναι η αγαπημένη πατρίδα του ποιητή.
Για πολλούς η ερωτική ποίηση του Γέιτς αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές εκφράσεις του έρωτα, της λατρείας και της αναζήτησης του συντρόφου. Το απόλυτο αντικείμενο ομορφιάς είναι η γυναίκα, η οποία είναι ιερή στα ποιήματα του.

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to ~ Τα άσπρα πουλιά ~

  1. Ο/Η iro λέει:

    Καλημέρα ομορφιά μου!!! Υποκλίνομαι στον άντρα που βλέπει την ιερότητα στην γυναίκα!!!

  2. Ο/Η Έλενα λέει:

    Καλημέρα Ηρώ μου..σ’ ευχαριστώ γιά άλλη μία επίσκεψή σου..

  3. Ο/Η Μαρία λέει:

    «Αν είχα τ’ ουρανού την πλουμιστή τη φορεσιά
    την υφασμένη από χρυσό κι απ’ ασημένιο φως
    Τη γαλανή, τη μελιχρή, τη μαυροκεντημένη φορεσιά
    Από νύχτα κι από μέρα κι από αποσπερίσιο φως
    Τη φορεσιά μου θα άπλωνα κάτω από τα πόδια σου
    Μα εγώ που είμαι φτωχός έχω μόνο τα όνειρά μου
    Τα όνειρά μου άπλωσα κάτω από τα πόδια σου.
    Πάτα ελαφρά γιατί πατάς πάνω στα όνειρά μου».
    …….

    William Butler Yeats

    Υπέροχο Έλενα, και το μουσικό κομμάτι καταπληκτικό!

  4. Ο/Η Έλενα λέει:

    Πανέμορφο το ποίημά σου Μαρία!
    Ήμουνα σίγουρη οτι θα σου άρεσε το τραγούδι.. ❤

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s