~ Το βάθρο ~


imageΤην κοιταξε στα ματια
και βουρκωσε:
» Σε λατρευω «, της ειπε.
Κι αυτή ελαμψε.
Μετα της έφτιαξε
ενα βαθρο
από ελεφαντοστό.
Με φυλλα χρυσου
στα ωραια της ποδια
τα λευκα σαν πορσελανη.
Και την εβαλε να ζει εκει πανω
ψηλα
μονη κι ερημη
κι αυτή μαραζωνε
μα δεν αλλαζε σταση
δεν εχανε την ποζα της
την αψογη
μονο την ψυχη της εχανε.
~~~
Στη νεα σεληνη
της αναβε στα ποδια
θυμιαματα
και θυσιαζε μικρα παραδεισια πτηνα
με προσευχες και ψαλμους
Απαραμιλλους.
~~~
Περασαν τα χρονια.
~~~
Μια Δευτέρα
ενα δακρυ κυλησε
απ’ το αγαλμα της
τρεμοπαιξαν τα χειλη.
«μα ειχες πει με λατρευες «, του ειπε
«αληθεια είναι» , απαντησε αυτος.
«Σε λατρευω δεν σημαινει σ’ αγαπω
σημαινει σε φοβαμαι και σε ακινητοποιω».

Μαρία Μαργαρίτη

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to ~ Το βάθρο ~

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

    ο ποιητης ξυπναει συχνα
    με την ανασα του παλευοντας
    Ερχεται και χτυπαει στα ρουθουνια του
    η αγρια οσμη από τις αλυκές
    με αυτό το ροζ το αποκοσμο
    οι παλιοι το ξεραν
    οι αλυκές
    πως είναι κρούστες στις ρωγμες της κολασης
    εκει που η μεμβρανη της ψυχης
    λεπτυνε πολύ
    κι ο κατω κοσμος συναντησε τον πανω

    ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s