~Αυτοεκτίμηση~


imageΑυτοεκτίμηση.
Το κλειδί για την επιτυχία ή την αποτυχία,
σε όλους τους τομείς της ζωής.
~~~ ~~~ ~~~
Αυτοεκτίμηση είναι μια έμφυτη κινητήρια δύναμη του ατόμου για την ζωή. Είναι μια εσωτερική δύναμη που συμβάλει στην αρμονική εκτέλεση όλων των λειτουργιών του ατόμου (γνωστικών, συναισθηματικών, ψυχολογικών κτλ) αλλά και στην ανάπτυξή του. Η αυτοεκτίμηση είναι το αίσθημα της βαθιάς εμπιστοσύνης προς τον εαυτό μας που μας πηγαίνει πέρα από αυτό που κατέχουμε, που γνωρίζουμε ή που έχουμε επιτύχει.

Η αυτοεκτίμηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο το άτομο αγαπήθηκε και έγινε αποδεκτό από τους άλλους, αλλά και πόση αξία, αγάπη και αποδοχή έχει το άτομο για τον ίδιο του τον εαυτό. Οι απόψεις και οι παρατηρήσεις των τρίτων παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της εικόνας που έχουμε για τον εαυτό μας και μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την αξιολόγηση που κάνουμε για τους εαυτούς μας. Οι άνθρωποι με υγιή αυτοεκτίμηση, αισθάνονται καλά για τον εαυτό τους, εκτιμούν τη δική τους αξία και είναι υπερήφανοι για τις δεξιότητες, τις ικανότητες και τα επιτεύγματά τους. Οι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση αισθάνονται άσχημα για αυτό που είναι, πιστεύουν πως δεν είναι αρκετά καλοί σε τίποτα και νιώθουν πως κανείς δεν τους έχει αποδεχθεί και αγαπήσει.
~~~ ~~~ ~~~
Να επισημάνω όμως, πως το να δεχόμαστε τον εαυτό μας δεν σημαίνει έλλειψη επιθυμίας για αλλαγή, για βελτίωση και εξέλιξη. Η ίδια η αυτό-αποδοχή είναι προϋπόθεση για την αλλαγή. Αν δεχτούμε αυτό που αισθανόμαστε και που είμαστε σε οποιαδήποτε στιγμή της ύπαρξής μας, σημαίνει πως έχουμε πλήρη επίγνωση της φύσης μας, των επιλογών μας και των πράξεων μας και τότε μονάχα μπορούμε να διαβούμε τον δρόμο για την ανάπτυξή. Η αυτοεκτίμηση έχει ως βάση την εμπιστοσύνη. Έχοντας μια πραγματική εκτίμηση για τον εαυτό μας μπορούμε να οικοδομήσουμε μια διαρκή εμπιστοσύνη προς αυτόν.
~~~ ~~~ ~~~
Χαμηλή αυτοεκτίμηση σχετίζεται με τη στρέβλωση της σκέψης (κύριο πρόβλημα ο αρνητισμός στην σκέψη). Οι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση έχουν μια πολύ διαστρεβλωμένη άποψη του τι πραγματικά είναι. Την ίδια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι εμφανίζουν μια τελειομανία δηλαδή απαιτούν από τον εαυτό τους και τους άλλους να είναι και να κάνουν τα πάντα αψεγάδιαστα. Φυσικά η τελειομανία αυτή και οι εκτός πραγματικότητας απαιτήσεις τροφοδοτούν περαιτέρω την ανασφάλεια του ατόμου και την αρνητική του σκέψη.
~~~ ~~~ ~~~
Να θυμάστε πως θέτοντας ανέφικτους στόχους είναι σίγουρο πως βοηθάτε τον εαυτό σας να νιώσει αποτυχημένος. Η ιδέα που έχετε για το δικό σας πρόσωπο είναι αυτό που ονομάζεται αυτοεκτίμηση και αυτή μπορεί να σας οδηγήσει στην επιτυχία ή την αποτυχία σε όλους τους τομείς της ζωής σας. Η αυτοεκτίμηση είναι μια ασπίδα στον αγώνα της ζωής. Ενισχύστε την αυτοεκτίμησή σας, αγαπήστε τον εαυτό σας, νιώστε ευχαριστημένος μαζί του και καταλάβετε πως ο καθένας μας κρύβει μέσα του έναν πολύ σπουδαίο άνθρωπο. Αρκεί μονάχα να τον ανακαλύψει και να τον αποδεχτεί.
~~~ ~~~ ~~~
Όσο πιο υψηλό το επίπεδο αυτοεκτίμησης, τόσο πιο πιθανό είναι να συμπεριφέρεται κανείς προς τους άλλους με σεβασμό, καλοσύνη και γενναιοδωρία.

Nathaniel Branden

Το Κλειδί της Σκέψης

Βιβλιογραφία: Η δύναμη της αυτοεκτίμησης, Nathaniel Branden, Εκδ. Δίοδος

Advertisements
This entry was posted in ΓΕΝΙΚΗ and tagged . Bookmark the permalink.

8 Responses to ~Αυτοεκτίμηση~

  1. Ο/Η ΚΥΚΝΟΣ λέει:

    Λατρεύεις τον Καζαντζάκη αλλά η ανάρτηση Σου αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση μαζί του!
    «Να θυμάστε πως θέτοντας ανέφικτους στόχους είναι σίγουρο πως βοηθάτε τον εαυτό σας να νιώσει αποτυχημένος…Η αυτοεκτίμηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο το άτομο αγαπήθηκε και έγινε αποδεκτό από τους άλλους, αλλά και πόση αξία, αγάπη και αποδοχή έχει το άτομο για τον ίδιο του τον εαυτό. Οι απόψεις και οι παρατηρήσεις των τρίτων παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της εικόνας που έχουμε για τον εαυτό μας και μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την αξιολόγηση που κάνουμε για τους εαυτούς μας κλπ».
    Αλίμονο σ’ αυτούς που διαμορφώνουν τη προσωπικότητα τους ανάλογα με το τι θα πει το Κοπάδι! Και γνωρίζεις πολύ καλά πως αυτός είναι ο κανόνας, γι’ αυτό η Ανθρωπότητα βρίσκεται στο χάλι το γνωστό. Αντί άλλων αντιπαραθέσεων θα σου παραθέσω λίγο W. Reich από ένα άγνωστο, εν πολλοίς, Έργο του:
    «Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, μα παντού είναι σκλάβος. Νομίζει κάποιος πως είναι αφέντης των άλλων, μα παραμένει πιο σκλάβος απ’ αυτούς. Πώς έγινε αυτή η αλλαγή; Δεν ξέρω».
    Ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ έθεσε την ερώτηση αυτή στην αρχή του «Κοινωνικού Συμβολαίου» του, 200 χρόνια πριν. Αν δε βρεθεί απάντηση στη θεμελιώδη τούτη ερώτηση, η δημιουργία καινούριων κοινωνικών συμβολαίων είναι άσκοπη. Για πολλά χρόνια τώρα, υπάρχει κάτι που δρα μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, κάτι που αχρήστεψε κι εξουδετέρωσε κάθε απόπειρα για τη λύση του μεγάλου αινίγματος, που βασάνισε όλους τους μεγάλους ηγέτες της ανθρωπότητας στις τελευταίες χιλιετηρίδες: Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος μα περνάει τη ζωή του σα σκλάβος.
    Καμιά απάντηση δε δόθηκε μέχρι τώρα. Πρέπει να υπάρχει, μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία, κάτι που εμποδίζει τη διατύπωση της σωστής ερώτησης, ώστε να βρεθεί η σωστή απάντηση. Όλη η ανθρώπινη φιλοσοφία βασανίζεται απ’ τον εφιάλτη της μάταιας αναζήτησης.
    Κάτι, καλά κρυμμένο, υπάρχει, που δεν επιτρέπει τη διατύπωση της σωστής ερώτησης. Κατ’ αναλογία, υπάρχει κάτι, που, αδιάκοπα και αποτελεσματικά, εκτρέπει την προσοχή από το προσεκτικά καμουφλαρισμένο σημείο, που πάνω του θα έπρεπε η προσοχή να εστιάζεται. Το εργαλείο, που χρησιμοποιεί αυτό το καλά κρυμμένο κάτι για να εκτρέψει την προσοχή απ’ το θεμελιώδες αίνιγμα, είναι η ανθρώπινη ΥΠΕΚΦΥΓΗ όσον αφορά τη Ζωή. Αυτό το κρυμμένο κάτι είναι η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
    Απ’ την κατάλληλη διατύπωση του προβλήματος θα εξαρτηθεί η ορθή εστίαση της προσοχής κι απ’ αυτή, με τη σειρά της, θα εξαρτηθεί η τελική ανεύρεση της σωστής απάντησης στο πώς είναι δυνατό ο άνθρωπος να γεννιέται παντού ελεύθερος και, παρ’ όλ’ αυτά, να βρίσκεται παντού σκλάβος… Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να βρεθεί η έξοδος απ’ την παγίδα.
    Η παγίδα δεν παρουσιάζει κανένα άλλο ενδιαφέρον, εκτός απ’ αυτό το κρίσιμο σημείο: ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ;
    Μπορεί κάποιος να διακοσμήσει την παγίδα ώστε η ζωή σ’ αυτήν να γίνει πιο άνετη. Αυτό κάνουν οι Μιχαήλ Άγγελοι, οι Σαίξπηρ και οι Γκαίτε. Μπορεί κάποιος να εφεύρει προσωρινά τεχνάσματα για να επιτύχει μακροζωία μέσα στην παγίδα. Αυτό κάνουν οι μεγάλοι επιστήμονες και γιατροί, οι Μέγιερ, οι Παστέρ και οι Φλέμινγκ. Μπορεί τέλος κάποιος να γίνει δεξιοτέχνης στη θεραπεία των σπασμένων κοκάλων, που προέρχονται από πτώση μέσα στην παγίδα.
    Το κρίσιμο θέμα υπάρχει και παραμένει: να βρεθεί η έξοδος από την παγίδα. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΧΩΡΟ;
    Η έξοδος παραμένει κρυμμένη. Είναι το μεγαλύτερο απ’ όλα τα αινίγματα. Το πιο γελοίο και ταυτόχρονα το πιο τραγικό πράγμα είναι τούτο:
    Η ΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΡΑΤΗ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΥΣ. ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΤΗ ΒΛΕΠΕΙ. ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ. ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗ. ΚΙ ΑΚΟΜΑ: ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΗ ΦΤΑΣΕΙ Ή ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ, ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΡΕΛΟΣ Ή ΕΓΚΛΗΜΑ-ΤΙΑΣ, Ή ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.
    Φαίνεται καθαρά λοιπόν, πως η δυσκολία δεν έγκειται ούτε στην παγίδα ούτε στο πώς θα βρεθεί η έξοδος. Η δυσκολία έγκειται ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΥΣ.
    Όλα τούτα φαίνονται ακατανόητα σ’ έναν απλό νου, έξω από την παγίδα. Είναι και κάπως παράλογα. Γιατί δε βλέπουν και γιατί δεν προχωρούν προς την ολοφάνερη έξοδο; Μόλις πλησιάσουν την έξοδο, αρχίζουν να στριγκλίζουν και φεύγουν τρέχοντας μακριά της. Μόλις κάποιος ετοιμάζεται να βγει έξω, τον σκοτώνουν. Ελάχιστοι μόνο γλιστρούν έξω από την παγίδα, κάποια σκοτεινή νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται» [η δολοφονία του Χριστού, εκδοτικό ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗΣ, μετάφραση Δημ. Παπαδημητρίου, σελίδες 17, 21].
    Διαφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ με το περιεχόμενο της ανάρτησης. Αλίμονο αν διαμόρφωνα τη στάση ζωής μου ανάλογα με τις απαιτήσεις του Κοπαδιού!

  2. Ο/Η Έλενα λέει:

    Σίγουρα οι σωστοί και δυνατοί άνθρωποι δεν εξαρτώνται κατά κανόνα από τους άλλους.
    Αυτό είναι αυτονόητο οτι δεν διαμορφώνουμε τη ζωή μας σύμφωνα με το κοπάδι. Οι αξιόλογοι άνθρωποι έχουν τα πιστεύω τους, και ακολουθούν το δικό τους δρόμο ανεπηρέαστοι. Όμως, κακά τα ψέμματα, η αυτοεκτίμηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αγάπη που έχουμε εισπράξει κυρίως από τη παιδική μας ηλικία..από την οικογένεια μας.. Οταν σαν παιδιά μεγαλώσουμε με αγάπη και σεβασμό, αναπτύσσουμε μιά δυνατή και καθόλου ευάλωτη προσωπικότητα. Αυτοεκτίμηση είναι η βαθειά εμπιστοσύνη στον εαυτό μας όπως λέει εδώ, και πρέπει αυτό να καλλιεργήσουμε εάν δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα. Να είμαστε σίγουροι οτι μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους μας, και να μη νομίζουμε οτι υστερούμε απέναντι στους συνανθρώπους μας. Σίγουρα όμως, η αγάπη βοηθάει πάρα πολύ στην αυτοεκτίμηση, και ένας καλός λόγος πάρα πολλές φορές. Η ΑΓΑΠΗ…όχι η γνώμη τών άλλων. Μιλάω εκ πείρας.
    Καληνύχτα Κύκνε, και ευχαριστώ πολύ.

  3. Ο/Η Μαρία λέει:

    Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η αυτοπεποίθηση, για μένα, είναι παιδί της αυτοεκτίμησης. Ένα άτομο που δεν έχει αυτοεκτίμηση, δεν εκτιμά δηλαδή τις ικανότητές του, τις δυνάμεις του, τις δυνατότητές του, αυτό το άτομο λοιπόν, θα αντιμετωπίσει προβλήματα στη ζωή του που θα έχουν να κάνουν με τις διαπροσωπικές του σχέσεις, σε πολύ προσωπικό και ευρύτερο πλαίσιο, προβλήματα επίσης που θα έχουν σχέση με την επαγγελματική του σταδιοδρομία και γενικότερα με την καθημερινή πρακτική ζωή του. Ο άνθρωπος που δεν έχει στηριχτεί συναισθηματικά στην παιδική του ηλικία, προχωράει με φόβο στη ζωή του, νιώθει πολύ συχνά ανασφάλεια και διστάζει στη λήψη αποφάσεων που τον αφορούν άμεσα ή όχι, και είναι αυτός ακριβώς ο άνθρωπος που θα καταφύγει στο κοπάδι για να κρυφτεί ή για να βρει ασφάλεια μέσα στη μάζα. Είναι αυτός ακριβώς ο άνθρωπος που θα στηριχτεί στη γνώμη των άλλων γιατί δεν εμπιστεύεται τη δική του ή και ακόμα γιατί φοβάται να την υποστηρίξει. Μόνο ο άνθρωπος που έχει στηριχτεί συναισθηματικά και έχει πάρει την επιβεβαίωση και τη σωστή ώθηση από το οικογενειακό περιβάλλον του μπορεί να δώσει αγάπη εφόσον πρώτα θα έχει αγαπήσει τον εαυτό του. Διαφορετικά θα έχει πάντα ανάγκη τους άλλους, θα αισθάνεται μια διαρκή συναισθηματική πείνα που θα ζητά να του χορτάσουν οι άλλοι και που οι άλλοι πάρα πολλές φορές αδυνατούν να του καλύψουν, και εκείνος θα είναι πολύ δυστυχισμένος γι’ αυτό, χωρίς να μιλήσουμε για τις λάθος επιλογές του που οφείλονται στη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Άρα, δυνατός άνθρωπος είναι αυτός που αγαπά τον εαυτό του, που έχει υψηλό αίσθημα αυτοεκτίμησης και κατά συνέπεια έχει αυτοπεποίθηση και πορεύεται στη ζωή χωρίς να εξαρτάται από το κοπάδι, μα και χωρίς να είναι αλαζόνας ή περιφρονητικός προς τους άλλους,που είναι σίγουρος για τις επιλογές του γιατί κρατάει το δικό του φως και φέγγει με αυτό το δρόμο του και που αναλαμβάνει την ευθύνη τους σαν θαρραλέος που είναι.

    Και αυτό, όπως έγραψα παραπάνω, μόνο αν σαν παιδί έχει πάρει αυτές τις συναισθηματικές βάσεις και την προσοχή από τους γονείς. Μια αγγλική παροιμία που διάβασα κάποτε μου έκανε πολλή εντύπωση και τη θυμήθηκα τώρα: «Από που κατάγεσαι; -Από τα παιδικά μου χρόνια…»
    Έλενα, κι εγώ μιλάω εκ πείρας, κατά σύμπτωση…

    Και να αφιερώσω ένα μουσικό κομμάτι σε σένα Έλενα και σε σένα Κύκνε, μα και σε όσους φίλους ασχοληθούν με την ανάρτηση αυτή…το αγαπώ πολύ.

  4. Ο/Η Έλενα λέει:

    Σας ευχαριστώ πολύ και τους δύο…
    Μεγάλο θέμα..θα μπορούσα να μιλάω ώρες γι’ αυτό!
    Ευχαριστώ πολύ.

  5. Ο/Η Έλενα λέει:

    Αφιερωμένο σ’ όλες τις κακές επιρροές και γνώμες, που μπορούν να πληγώσουν και να μειώσουν την αυτοεκτίμησή μας.. Αφιερωμένο και στο «κοπάδι» επίσης. Τα λέει όλα.

    «Κι αν δε μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
    τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
    όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
    μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
    μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
    Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
    γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
    στων σχέσεων και των συναναστροφών
    την καθημερινήν ανοησία,
    ώσπου να γίνει σα μια ξένη φορτική.»
    ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~
    Αφιερωμένο στους καλούς και ειλικρινείς φίλους συνανθρώπους μας, ( λίγοι..δεν πειράζει, ) που με ένα καλό τους λόγο, ενδυναμώνουν την αυτοεκτίμηση μας, μας δίνουν δύναμη γιά συνέχεια, μας στηρίζουν όταν χρειάζεται, και μας προφυλάσσουν ακόμη από τα χειρότερα ενίοτε.

    «Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
    έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
    τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
    εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
    αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
    κανένας Aρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,

    και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
    είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»

    μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν’ αναβάλεις
    κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
    που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
    (τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
    κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις
    τα σοβαρά γραφόμενα του Aρτεμιδώρου.»

    ΛΑΤΡΕΜΕΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ !! Μέσα σε όλα!

  6. Ο/Η Άγγελος λέει:

    Αν αναζητάς την επιδοκιμασία μόνο από τους άλλους,
    ξένοι κρατάνε την ευτυχία σου στα χέρια τους.

    Κλαυδιανός Κλαύδιος

  7. Ο/Η Έλενα λέει:

    Πολύ σωστό και αληθινό Άγγελε.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ.

  8. Ο/Η Food for thoughts and inspiration λέει:

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s