~ Μιά ιστορία ~


image
Είδα μια μέρα ένα παιδί στο σχολείο,
να κακομεταχειρίζεται ένα μικρότερο αγόρι.
Αγανάκτησα, αλλά μου απάντησε:
«Οι μεγαλύτεροι με χτυπούν,
και εγώ χτυπώ τους μικρότερους.
Είναι δίκαιο».
Με αυτά τα λόγια,
συνόψισε την ιστορία του ανθρώπινου είδους.

~Μπέρτραντ Ράσελ~

Advertisements
This entry was posted in ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to ~ Μιά ιστορία ~

  1. «Τίς απόψεις του πάνω στην υποτιθέμενη έμφυτη κακία του ανθρώπου ό Ράσελ τίς εξέφρασε λαμπρά στό Unpopula Essays (Αντιδημοτικά Δοκίμια – 1950). «Τά παιδιά, αφού υπήρξαν γιά χρόνια σπορά του Σατανά στην παραδοσιακή θεολογία καί μυστικιστικά φωτισμένοι άγγελοι στά μυαλά των μεταρρυθμιστών τής παιδαγωγικής, ξανάγιναν στίς μέρες μας διαβολάκια – όχι θεολογικοί δαίμονες διαπνεόμενοι άπό τό πνεύμα του Πονηρού, άλλά επιστημονικά φροϋδικά τέρατα πού διαπνέονται άπό τό Ασυνείδητο. Πρέπει νά πούμε πώς τώρα είναι πολύ πιό κακά άπ’ ότι στίς διατριβές τών καλόγερων επιδείχνουν στά σημερινά εγχειρίδια μιά τέτοια ευρηματικότητα κι επιμονή στίς αμαρτωλές φαντασιώσεις, πού τίποτε ανάλογο τους δέν μπορεί νά βρεθεί στό παρελθόν εκτός άπό τά οράματα του Αγίου Αντωνίου. Είναι άραγε όλα αυτά η αντικειμενική αλήθεια; Ή είναι απλώς μιά φανταστική ύπεραναπλήρωση του ενήλικου γιά τό γεγονός πώς δέν του επιτρέπουν πιά νά ξυλοδέρνει τους μικρούς σατανάδες; Ας απαντήσουν σ’ αυτό οι Φροϋδιανοί, ό καθένας τους γιά λογαριασμό τών άλλων». Ακόμα ένα απόσπασμα άπό τά γραφτά του Ράσελ πού δείχνει πόσο βαθιά έχει νιώσει τή χαρά τής ζωής αυτός ό ανθρωπιστής στοχαστής. «Ό ερωτευμένος», γράφει στό Scientific Outlook (Επιστημονική Ματιά – 1931) «ό ποιητής κι ό μυστικιστής, νιώθουν μιά ικανοποίηση πολύ πιό πλούσια άπ’ αυτήν πού θά γνωρίσει ποτέ αυτός πού τρέχει πίσω άπό τήν εξουσία, γιατί εκείνοι μπορούν νά κρατήσουν τό αντικείμενο τής αγάπης τους, ενώ αυτός πού ζητά τήν εξουσία είναι καταδικασμένος νά καταφεύγει σέ νέα τεχνάσματα κάθε φορά γιά νά μήν υποφέρει άπό τήν αίσθηση τής αδειοσύνης. Όταν έρθει η ώρα νά πεθάνω δέ θά αισθάνομαι πώς έζησα άδικα. Θά έχω δεί τή γή νά φλογίζεται τά δειλινά, τή δροσιά ν’ αστράφτει τήν αυγή, καί τό χιόνι νά λάμπει κάτω άπ’ τόν παγωμένο ήλιο. Έχω μυρίσει τή μυρωδιά τής βροχής μετά τήν ξηρασία κι έχω ακούσει τό μανιασμένο κύμα του Ατλαντικού νά δέρνει τά γρανιτένια βράχια τής Κορνουάλης. Η επιστήμη μπορεί νά χαρίσει τέτοιες χαρές καί πολλές άλλες σέ περισσότερους ανθρώπους πού αλλιώς δέ θά τίς δοκίμαζαν. Αν γίνει έτσι, τότε η δύναμη της θά έχει χρησιμοποιηθεί σωστά. Μά άν αφαιρεί άπό τή ζωή τίς στιγμές ακριβώς πού τής δίνουν τήν αξία της, τότε ή επιστήμη δέ θ’ αξίζει τό θαυμασμό μας, όσο κι άν είναι έξυπνος καί περίτεχνος ό δρόμος πού θά χρησιμοποιήσει γιά νά οδηγήσει τόν άνθρωπο στην απελπισία»»!
    http://gf1957.wordpress.com/2013/09/17/%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%84%CE%B5%CF%82/

    Απλά, ΜΕΓΑΛΟΣ! Κι όπως μας πληροφορεί ο άλλος Μεγάλος [Έριχ Φρομ] δεν ήταν άνθρωπος του γραφείου!

  2. Ο/Η Έλενα λέει:

    Γιώργο σ’ ευχαριστώ γιά το σχόλιό σου αυτό,
    αλλά και γιά το καταπληκτικό άρθρο του Εριχ Φρομ.
    Διαφωτιστικότατο γιά όλους μας.

  3. Ο/Η Μαρία λέει:

    Έτσι είναι, η καταπίεση και η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον δυνατότερο άνθρωπο.
    Πάντα έτσι λειτουργεί η ιστορία.

    «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η αβάσταχτη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους.»
    (η πρώτη φράση από την αυτοβιογραφία του)

    Πολύ αξιόλογη ανάρτηση. Αγαπώ τον Ράσελ.

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s