~ Παράπονο ~


imageΑναρωτιέμαι μερικές φορές:
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά,
πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;
Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές,
για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Μούτρα… Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.
Τη μέρα, την κάθε σου μέρα.
…Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο,
και την Κυριακή για να ζήσεις.
..
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό,
να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.
Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές…
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος,
και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου,
συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες,
που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος,
που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,
την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη,
μια δουλειά, μια δραστηριότητα,
που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς,
ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς.
Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες,
να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.
Κάθε μέρα αποτυγχάνω..
..
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.
Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα,
ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα,
στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων,
σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
..
Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα
..
Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ
Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα
..
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

Παράπονο- ΕΛΥΤΗΣ

 

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to ~ Παράπονο ~

  1. Ο/Η Βαγγέλης λέει:

    Υπέροχο όπως πάντα Έλενα !!!

  2. Ο/Η Έλενα λέει:

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Βαγγέλη, χαίρομαι…
    Είναι ένα κομμάτι με δυνατά μηνύματα..
    Υπέροχος εδώ ο Ελύτης!..

  3. Ο/Η Παναγιώτης λέει:

    Καλό βράδυ ☺ ΔΕΝ είναι του Ελύτη το κείμενο της ανάρτησης. Μόνο το ομώνυμο ποίημα στο τέλος είναι του Οδυσσέα Ελύτη. Τα άλλα είναι από το άρθρο «Πολύχρωμη μπουγάδα» της Ελευθερίας Τελειώνη στις 13-9-2012, από τη στήλη των αναγνωστών στο protagon.gr. Στο τέλος γράφει ενα τετράστιχο του Ελύτη από το ποίημά του «Το παράπονο» κι από κάτω «Οδυσσέας Ελύτης». Από εκεί ξεκινάει η όλη παρεξήγηση. Ολοι το αναμεταδίδουν σαν άρθρο ή απόσπασμα από ποίημα του Ελύτη. Αν δεις ολόκληρο το άρθρο θα καταλάβετε… http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=18178

    • Ο/Η Έλενα λέει:

      Σ’ ευχαριστώ φίλε Παναγιώτη..ετσι το βρήκα εγώ..
      Είναι πανέμορφο έτσι κι αλλιώς…το δέχομαι..θα το ξανακοιτάξω πάντως..
      Σ’ ευχαριστώ γιά το πέρασμά σου. 😃
      ( Και άλλα ποιήματα αναφέρονται σε λάθος ποιητές όπως το «αργοπεθαίνει όποιος…» Που δεν είναι του Πάμπλο Νερούδα, αλλά της Μάρθας Μεντέιρος..τι να πω..συμβαίνουν αυτά στο διαδίκτυο )

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s