~10 πράγματα γιά τη ζωή ~


image

Marina Abramovic

1. Κοίτα τον άλλον στα μάτια και μην πεις τίποτα.

Μόνο κοίτα τον αληθινά.
Είναι ο μόνος τρόπος για να τον γνωρίσεις,
και να σε γνωρίσει πραγματικά,
και να πείτε,
όσα δεν μπορούν να χωρέσουν σε λέξεις,
και αυτά είναι πολλά.
Ένα βλέμμα αρκεί.
Θυμάσαι το παιχνίδι που παίζαμε μικροί,
και κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον,
και ο πρώτος που έχανε τη συγκέντρωσή του και γελούσε,
έχανε;
Δε θέλω να σε σοκάρω, αλλά δεν είναι παιχνίδι.
Κοίτα με πραγματικά.
Το ερώτημα είναι:
Τολμάς;

2. Μην τα παρατάς ποτέ.

Η υπομονή και η επιμονή είναι υποτιμημένες αρετές.
Το να πετύχεις κάτι εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα τον ίδιο.
Και αυτός που δεν τα παρατάει, πετυχαίνει.
Όχι επειδή είναι τυχερός, αλλά επειδή επέμεινε τόσο,
που έγινε σαφές πως ήταν αυτός που το ήθελε περισσότερο.

3. Ο πόνος είναι παραγωγικός.

Μόνο μέσα από τον πόνο μπορείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου,
να τον αγαπήσεις πραγματικά και να γίνεις δημιουργικός.
Η ευτυχία δε σε ενεργοποιεί, η δυστυχία, όμως, το κάνει.
Εκμεταλλεύσου τον πόνο σου και αυτός θα σε ανταμείψει.

4. Μπορείς να αντέξεις πολύ περισσότερα από όσα νομίζεις.

Η ψυχική σου δύναμη είναι –σχεδόν– αστείρευτη.
Και ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι,
μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή
που δεν έχεις πια άλλη επιλογή.

5. Εμπιστέψου τη διαίσθησή σου.

Ακόμα και αν δεν την καταλαβαίνεις στην αρχή.
Γι’ αυτό σου λέω «εμπιστέψου» και όχι «ακολούθησε».
Συχνά, η ορθολογιστική σκέψη σε αποπροσανατολίζει.
Νιώσε πρώτα. Σκέψου μετά.

6. Η Τέχνη μπορεί να γιατρέψει όλες σου τις πληγές.

Οι φόβοι σου, τα κενά σου, ο πόνος σου,
τα πάντα μπορούν να γιατρευτούν.
Ευτυχώς.
Η Τέχνη είναι κατεξοχήν ιαματικό εργαλείο.
Χρησιμοποίησε τη – με σεβασμό.

7. Αγάπησε τους φόβους σου και ζήσε ό,τι φοβάσαι.

Μόνο έτσι θα απομυθοποιηθούν.
Μόνο έτσι θα ελευθερωθείς.
Και ας νιώθεις πως σου ρίχνουν παγωμένο νερό.
Θα περάσει.

8. Όταν αγαπήσεις αληθινά έναν άνθρωπο,

διώξτε και οι δύο το εγώ σας και γίνετε ένα
(με την καλή έννοια, όχι με την καταστροφική).
Η αριθμητική πράξη είναι η εξής:
Εγώ + Εσύ =1. Εγώ – Εσύ= 0.
Σε μια αληθινή αγάπη δε χωράνε δύο «εγώ».

9. Είναι πολύ σημαντική η αρχή μιας ερωτικής σχέσης.

Γι’αυτό και οι άνθρωποι πάντα βάζουν τα δυνατά τους,
σε αυτό το ξεκίνημα.
Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι και το τέλος της.
Και εκεί πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου.
Λήξε τη σχέση σου με φροντίδα και αξιοπρέπεια.
Ένα καλό τέλος μπορεί να είναι και πιο σημαντικό,
από μια καλή αρχή.
Γιατί μπορεί να μη θυμάσαι μετά από χρόνια
πώς γνωρίστηκες με κάποιον
και ποιες είναι οι πρώτες κουβέντες που ανταλλάξατε,
θα θυμάσαι, όμως, πάντα τις τελευταίες.
Φρόντισε να μη σε στοιχειώσουν.

10. Δεν είναι όλα τα πράγματα στη ζωή άσπρο ή μαύρο.

Υπάρχει και το γκρι.
Και, ευτυχώς, πολλά χρώματα ακόμα.
Μη νιώθεις την ανάγκη να βάζεις ταμπέλες,
ούτε να φτιάχνεις κουτάκια στο μυαλό σου,
και ό,τι δεν χωράει σε αυτά να το πετάς.
Έχε το μυαλό σου,
πιο ανοιχτό από το στόμα σου.

Marina Abramovic

Advertisements
This entry was posted in ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to ~10 πράγματα γιά τη ζωή ~

  1. Ο/Η Μαρία λέει:

    Μαρίνα Αμπράμοβιτς & Ουλάι
    Marina Abramovic & Ulay
    MoMA 2010 – The Artist Is Present

    «Ποια είναι η γλώσσα που μιλάς θάλασσα εσύ;
    Η γλώσσα των αιώνιων ερωτήσεων.
    Και σε ποια γλώσσα απαντάς ουρανέ;
    Στη γλώσσα της ατέλειωτης σιγής.»

    R. Tagore

    Οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ. Ούτε αρχίζουν. Μόνο διαρκούν σε έναν αιώνιο χρόνο κι είμαστε πάντα εκεί γι’ αυτούς. Κι όταν οι εραστές ξανασυναντηθούν είναι σαν χτύπημα. Χαμογελούν αμήχανα, κοιτούν βαθιά στα μάτια, κουνάνε το κεφάλι κάνοντας νεύμα με το βλέμμα να ξεχειλίζει δάκρυα και τρυφερότητα. Μένουν σιωπηλοί για ένα λεπτό, συγκινημένοι, κι έπειτα αγγίζονται, κρατούν σφιχτά τα χέρια ο ένας του άλλου και λένε αντίο.
    Και παίρνει λίγη ώρα μέχρι να μπορέσουν ξανά
    στα μάτια να κοιτάξουν κάποιον άλλο…

    Marina Abramovic & Ulay.

    Ένας μεγάλος έρωτας τη δεκαετία του ’70-80. Δύο ανατρεπτικοί καλλιτέχνες. Μαζί έκαναν πολλές παράξενες performances στην προσπάθειά τους να χαρτογραφήσουν τα όρια της αγάπης και της συμβίωσης μέσω της ζωντανής αναπαράστασης, προσπαθώντας παράλληλα να τοποθετήσουν την performance ως τέχνη ισάξια με τις υπόλοιπες. Ακόμα και το χωρισμό τους έτσι τον έζησαν. Περπάτησαν οι δυο τους για πολλές μέρες κατά μήκος του Σινικού Τείχους από αντίθετες πλευρές και συναντήθηκαν στη μέση. Αγκαλιάστηκαν και δεν ξαναείδαν ποτέ ο ένας τον άλλο…

    Μέχρι την αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη
    30 χρόνια μετά (τον Μάιο του 2010). Στο «The Artist is Present»*, τη μεγαλύτερη και πιο απαιτητική της performance, η ιέρεια της σύχρονης τέχνης παρέμεινε
    για τρεις μήνες απαθής σε μια καρέκλα. Για 7.30 ώρες τη μέρα καθόταν ακίνητη,
    χωρίς να έχει το δικαίωμα να πιει, να φάει ή να κάνει οτιδήποτε,
    και οι επισκέπτες μπορούσαν να καθίσουν απέναντί της σιωπηλοί για ένα λεπτό.
    750 χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν στο βλέμμα της.
    Ανάμεσά τους, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει, ήταν και ο Ulay…

    Επί ένα μήνα, 750 χιλιάδες άνθρωποι κάθισαν μπροστά της
    και χάθηκαν στο βλέμμα της 63χρονης «γιαγιάς της περφόρμανς».

    Ο επισκέπτης μπορεί να καθίσει απέναντί της και να μείνει όση ώρα αντέχει .
    Ωστόσο, κανείς δεν αντέχει για πολύ να την κοιτά στα μάτια.
    Οι περισσότεροι φεύγουν γρήγορα, κάποιοι κλαίνε,
    λες και αυτή η γυναίκα, εκτός από πρωθιέρεια της σύγχρονης τέχνης και των performances,
    είναι και μια ιέρεια της ζωής που επιβάλλει σκέψεις, ανοίγματα ψυχής,
    καταστάσεις συναισθηματικές.

    “Φαίνεται απλό να είσαι σε ένα αίθριο και να κάθεσαι σε μια καρέκλα (σ.σ. αναφορά στην performance Τhe Artist is Present, στη διάρκειά της οποίας η Αμπράμοβιτς καθόταν σε μια καρέκλα ακίνητη επί επτάμισι ώρες κάθε μέρα, ενώ όποιος επιθυμούσε από το κοινό μπορούσε να καθίσει απέναντί της για ένα διάλογο με τα μάτια). Όμως, δεν είναι έτσι. Είναι πολύ δύσκολο, πρέπει να είσαι σαν βουνό, σε μια κατάσταση αταραξίας στη μέση της κόλασης. Πρέπει να είμαι στη σωστή πνευματική κατάσταση για να γίνει αυτό. Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι πολεμιστής. Πρέπει να έχει την αποφασιστικότητα, πρέπει να έχει την αντοχή, για να κατακτήσει όχι μόνο νέα εδάφη, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό του. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι έρχονται και κάθονται απέναντί μου. Μερικοί είναι θυμωμένοι, μερικοί περίεργοι και θέλουν να δουν τι συμβαίνει, μερικοί είναι εξαιρετικά ανοιχτοί, και μπορείς να αισθανθείς απίστευτο πόνο. Κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους πονάνε πολύ”.

    -Νιώθω σαν τη Μαρία Αντουανέτα που πάει για να της κόψουν το κεφάλι.

    -Το κοινό είναι σαν ένα σκυλί: Μπορεί να νιώσει την ανασφάλεια, το φόβο, το ότι δεν είσαι εκεί.

    -Μπορεί να φτάσεις σε ένα σημείο της καριέρας σου όπου σε λατρεύουν, έχεις λεφτά και είσαι διάσημος. Όμως, δεν είναι αυτός ο σκοπός της τέχνης.
    Είναι απλώς μια παρενέργεια, ένα υποπροϊόν.

    “Τη δεκαετία του ’70, πήραμε την ακραία απόφαση με τον Ulay να ζούμε μέσα στο αυτοκίνητο, γιατί δεν χρειάζεται να πληρώνεις λογαριασμό ηλεκτρικού ούτε ενοίκιο. Και τότε δεν είχαμε καθόλου χρήματα και το μόνο που θέλαμε να κάνουμε ήταν performances. Πήγαμε στην εξοχή, ζήσαμε με τους βοσκούς, αρμέξαμε κατσίκες, πηγαίναμε με ένα άδειο μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού να δανειστούμε βενζίνη. Ξέρω όλα τα βενζινάδικα της Ευρώπης. Και τώρα μου ραγίζει η καρδιά όταν βλέπω αυτό το αυτοκίνητο. Πόση πίστη, ελπίδα και αθωότητα είχε η ζωή μας τότε… Ήταν μια απίστευτα ευτυχισμένη περίοδος. Είχα όλα όσα ήθελα. Ήμουν με τον άντρα που αγαπούσα, ήμασταν ακραίοι, δεν συμβιβαζόμασταν…”

    «Δεν αγαπώ τον πόνο καθόλου. Ο λόγος που μπήκα σε αυτή τη διαδικασία δεν ήταν για να ευχαριστηθώ, αλλά για να βρεθώ στο σημείο που η απελευθέρωση από τον πόνο σε μυεί στο νόημα και στον πλούτο του πνευματικού κόσμου».

    Έλενα, υπέροχη ανάρτηση!

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    Οι πληροφορίες μου είναι από το

    ΦAOS SATORI: Μαρίνα Αμπράμοβιτς & Ουλάι

Σχολιάστε!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s